اثر مواجه مکرر فرمالدئید بر یادگیری، حافظه فضایی و رفتارهای شبه اضطرابی و وسواس در مدل حیوانی موش صحرایی

فرمالدهید یک ماده­ی آلی فرار است که در صنعت و پزشکی کاربرد فراوان دارد. طبق برخی مطالعات، فرمالدهید توان ورود به مغز را داشته و می­تواند منجر به عوارض عصبی و اختلالات مربوط به حافظه و یادگیری شود. بعضی مطالعات نیز نشان داده اند که فرمالدهید در پروسه­ بیماری آلزایمر نقش دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر فرمالدهید بر حافظه­ی ­فضایی، میزان اضطراب و وسواس در موش صحرایی بود. بدین منظور ۲۴ سر رت بالغ نژاد ویستار به چهار گروه شامل: ۱-گروه کنترل، ۲-گروه دریافت کننده­ی فرمالدهید به­مقدار ppm۱، ۳- گروه دریافت کننده­ی فرمالدهید به­مقدار ppm۲، و ۴-گروه دریافت کننده­ی فرمالدهید به­مقدار ppm۳ تقسیم شدند. گروه­های تحت درمان هفت روز متوالی و روزانه شش ساعت مورد مواجهه با فرمالدهید قرار گرفتند. پس از اتمام دوره­ی مواجهه و دوره­های آموزش و تمرین، تست­های ­رفتاری Open Field و ماز آبی موریس انجام شده و داده­ها ثبت و آنالیز شد.. در آزمون ماز آبی موریس، با افزایش دوز فرمالدهید، زمان رسیدن به محل سکوی پنهان و میزان حضور در ربع مخالف سکو افزایش، و مدت زمان حضور در بخش SE  و تعداد دفعات ورود به آن کاهش یافت. در آزمون Open Field، مواجهه با فرمالدهید موجب افزایش معنی­دار تعداد عبور از خطوط و رفتار نظافت و کاهش حرکت بلند شدن روی پاهای عقبی شد (P<۰/۰۵). با توجه به یافته­های مطالعه­ی حاضر، مواجهه با فرمالدهید استنشاقی می­تواند بر حافظه و یادگیری اثر مخرب داشته­ و  موجب افزایش اضطراب و وسواس شود.

کلیدواژه ها:

فرمالدهید ، حافظه ، یادگیری ، ضطراب ، موش صحرایی