آموزش مجازی ونقش آن در توسعه کیفیت آموزشی

چالش پیشروی آموزش وپرورش باتوجه به اینکه طیف وسیعی از مدیران، آموزش دهندگان و فراگیران آن، در فضاهای مختلف آموزشی، با شیوه های رایج آموزش حضوری و چهره به چهره، فرایند یاددهی و یادگیری در سرلوحه کارشان بود؛ با تغییر شیوه قبلی و روی آوردن آموزش دهندگان و فراگیران به شیوه جدید "آموزش از راه دور"، آموزش تلویزیونی و شبکه های اجتماعی مجازی با ابزارهای رایج خود از قبیل اینترنت، رایانه، آی پد، تبلت و گوشی های اندروید، رسما وارد عرصه فعالیت آموزش وپرورش شد. شبکه ها و ابزارهایی در نظام تعلیم وتربیت راه یافت که؛ تا پیش از این کارشناسان تعلیم وتربیت و خانواده ها دیدگاه مثبتی در موردشان نداشتند و از این رسانه ها هرچند در بسیاری از موارد رهایی بخشند و آثار مثبت زیادی برای جامعه و خانواده ها دارند، اما وسوسه انگیزی و فریبندگی های تازه ای را نیز به همراه دارند؛ از جمله کاهش سن آسیب دیدگان در سطح جامعه، مصرف گرایی، تغییر سبک زندگی به شیوهای تقلیدگرایانه، ازهم گسیختگی خانواده ها و تضعیف اقتدار والدین نزد فرزندان، گسست در فرایند اجتماعی شدن اعضای خانواده، و سلطه فناوری و صنعت فرهنگ بر جامعه که همگی این پیام را دارند که جامعه فاقد سواد رسانه ای است و این بدترین اتفاقی است که در حال روی دادن است. این مقاله به روش کتابخانه ای و به بررسی آموزش مجازی ونقش آن در توسعه کیفیت آموزشی پرداخته است.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، معلمان ، مدارس ، کیفیت آموزشی