بررسی تحلیلی فقر چندبعدی در مناطق شهری و روستایی ایران

سال انتشار: 782
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: انگلیسی
مشاهده: 180

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PEZJM-3-3_010

تاریخ نمایه سازی: 26 شهریور 1403

چکیده مقاله:

این پژوهش با هدف اندازه گیری و تحلیل فقر چندبعدی در ایران با استفاده از شاخص الکایر - فوستر (AF) در پنج بعد آموزش، اشتغال، استاندارد زندگی، سلامت و مسکن انجام شده است. بازه زمانی مورد بررسی شامل سال های ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۸ است. نتایج نشان داد که در مناطق روستایی حدود ۲۸ درصد و در مناطق شهری حدود ۲۵ درصد افراد فقیر هستند. همچنین، حدود ۵۱ درصد افراد فقیر در مناطق روستایی و ۴۹ درصد در مناطق شهری زندگی می کنند. بیشترین میزان محرومیت در هر دو منطقه مربوط به بعد اشتغال است که حدود ۴۰ درصد می باشد. در سایر ابعاد، میزان محرومیت به ترتیب ۱۶ درصد در آموزش، ۴ درصد در استاندارد زندگی، ۲۴.۵ درصد در سلامت و ۱۵.۵ درصد در مسکن است. شاخص فقر چندبعدی در مناطق شهری و روستایی به ترتیب ۱۰ و ۱۱.۵ درصد محاسبه شده است. یافته ها نشان داد که زنان در هر دو منطقه به ویژه در بعد آموزش دارای محرومیت بیشتری هستند. این مطالعه نشان می دهد که فقر یک پدیده چندبعدی است و سیاست گذاری های موثر برای کاهش فقر نیازمند توجه به تمامی ابعاد آن می باشد. بر اساس نتایج، بهبود شرایط اشتغال و ارتقاء استانداردهای زندگی از اولویت های اصلی برای کاهش فقر در جامعه است. همچنین، توجه ویژه به بهبود خدمات سلامت و آموزش به ویژه برای زنان، ضروری است. این پژوهش نشان می دهد که سیاست های هدفمند و دقیق می تواند نقش موثری در کاهش فقر و نابرابری های اجتماعی داشته باشد. این پژوهش با هدف اندازه گیری و تحلیل فقر چندبعدی در ایران با استفاده از شاخص الکایر - فوستر (AF) در پنج بعد آموزش، اشتغال، استاندارد زندگی، سلامت و مسکن انجام شده است. بازه زمانی مورد بررسی شامل سال های ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۸ است. نتایج نشان داد که در مناطق روستایی حدود ۲۸ درصد و در مناطق شهری حدود ۲۵ درصد افراد فقیر هستند. همچنین، حدود ۵۱ درصد افراد فقیر در مناطق روستایی و ۴۹ درصد در مناطق شهری زندگی می کنند. بیشترین میزان محرومیت در هر دو منطقه مربوط به بعد اشتغال است که حدود ۴۰ درصد می باشد. در سایر ابعاد، میزان محرومیت به ترتیب ۱۶ درصد در آموزش، ۴ درصد در استاندارد زندگی، ۲۴.۵ درصد در سلامت و ۱۵.۵ درصد در مسکن است. شاخص فقر چندبعدی در مناطق شهری و روستایی به ترتیب ۱۰ و ۱۱.۵ درصد محاسبه شده است. یافته ها نشان داد که زنان در هر دو منطقه به ویژه در بعد آموزش دارای محرومیت بیشتری هستند. این مطالعه نشان می دهد که فقر یک پدیده چندبعدی است و سیاست گذاری های موثر برای کاهش فقر نیازمند توجه به تمامی ابعاد آن می باشد. بر اساس نتایج، بهبود شرایط اشتغال و ارتقاء استانداردهای زندگی از اولویت های اصلی برای کاهش فقر در جامعه است. همچنین، توجه ویژه به بهبود خدمات سلامت و آموزش به ویژه برای زنان، ضروری است. این پژوهش نشان می دهد که سیاست های هدفمند و دقیق می تواند نقش موثری در کاهش فقر و نابرابری های اجتماعی داشته باشد.