حضور هنرمندان تجسمی ایران در رویدادهای هنری جهان، سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ میلادی

تشکیل نخستین دانشکده ی هنر ایران در دهه ی ۲۰ه.ش و پس از آن، تاسیس موزه‎ ی هنرهای معاصر تهران در سال ۱۳۶۲ه.ش سرآغاز حضور و زمینه ساز فعالیت هنرمندان تجسمی ایران در عرصه ی جهانی بود. پس از این جریان، فعالیت هنرمندان به ویژه نقاشان ایرانی در فستیوال ها و رویدادهای بین المللی هنر، با افت و خیزهای متفاوت که متاثر از شرایط اجتماعی کشور بوده، ادامه یافت. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد تطبیقی و شیوه گردآوری اطلاعات آن، اسنادی و میدانی است. پژوهش پیش رو قصد دارد ضمن در نظر داشتن تحولات فرهنگی اجتماعی ایران به بررسی جایگاه نقاشان ایرانی در رویدادهای بین المللی هنر در دهه اخیر بپردازد و این میزان حضور را، به تفکیک جنسیت، حضور در داخل یا خارج از کشور، گروه های سنی، نوع تحصیلات ارزیابی نماید و نتایج آن را با هنرمندان کشورهای همسایه قیاس نماید. مساله پژوهش بررسی چگونگی حضور هنرمندان تجسمی ایران با تاکید بر نقاشان در رویدادهای بین المللی هنر، در فاصله سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ میلادی است. به نظر می رسد هنرمندان ایرانی سهم قابل توجهی در شرکت در رویدادهای هنری جهان داشته و از این میان، هنرمندان نقاش، حضور پررنگ تری در قیاس با دیگر هنرمندان رشته های تجسمی به خود اختصاص داده اند. نتایج تحقیق نشان می دهد که در معتبرترین رویدادهای هنر در فاصله سال های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۹ (۲۰۱۰-۲۰۲۰م.)، حضور نقاشان مرد بیشتر از زنان بوده، در حالی که میانگین سنی نقاشان زن نسبت به مردان بیشتر است. اکثریت نقاشان ایرانی شرکت کننده در این رویدادها، در خارج از کشور اقامت داشته و عمدتا دارای تحصیلات آکادمیک بوده اند. همچنین حضور نقاشان نسبت به هنرمندانی که در رشته های مختلف هنرهای تجسمی فعالیت دارند چشمگیرتر است. در پایان، ذکر این نکته اهمیت دارد که در دهه اخیر رشد مشارکت هنرمندان جوان و نقاشان خودآموخته ایرانی در نتایج آماری رویدادهای جهانی مشهود است؛ هر چند همه گیری ویروس کرونا، خلل جدی در این روند ایجاد نمود.

کلیدواژه ها:

هنر معاصر ایران ، رویدادهای بین المللی هنر ، هنرهای تجسمی ، نقاشان ایرانی