طراحی معماری مجموعه اقامتی- تفریحی معلولین و جانبازان با رویکرد ارتقاء سرزندگی

امروزه به دلیل رشد روز افزون جمعیت و شهر نشینی و به طبع آن تغییر در الگوی کار و زندگی و فاصله گرفتن از طبیعت به عنوان بستری برای تامین آسایش و آرامش روحی و فکری در زندگی مدرن امروزه، نیاز به تفریح را بیش از پیش افزایش داده است. از این رو توسعه مراکز اقامتی و تفریحی ضروری بوده و امری مهم در راستای حیات اجتماعی و فرهنگی شهرها میباشد. هدف از پژوهش فوق طراحی معماری مجموعه اقامتی و تفریحی معلولین و جانبازان با رویکرد ارتقاء سرزندگی می باشد در این راستا شناخت شاخصه های سرزندگی به منظور ارتقاء کیفیت زندگی معلولین و رعایت آن در طراحی مجموعه اقامتی-تفریحی برای معلولین و جانبازان حائز اهمیت می باشد و همچنین اجتماع پذیری ،بهبود کارکرد، تامین نیازهای روحی، روانی و عاطفی شهروندان، آسایش محیطی و ارتقای کیفیت بصری در فضا می شود. براساس اهمیت این موضوع، پژوهش حاضر در پی پاسخگویی به این پرسش است که مجموعه اقامتی- تفریحی چه تاثیری در ارتقای سرزندگی معلولان و جانبازان دارد؟ روش تحقیق در پژوهش فوق توصیفی-تحلیلی بوده و از روش جمع آوری داده ها به شیوه مرور متون و روش کتابخانه ای با مطالعه منابع، کتاب ،مقاله بهره میگیرد. اساس نتایج پژوهش در نمونه مطالعاتی حاضر از طریق شاخصه های سرزندگی(هویت ، حس امنیت ، شادمانی ، تنوع ، زیست پذیری ، کارآیی ، پایداری )همچون از عوامل توجه به سرزندگی در فضاهای اقامتی و تفریحی چشم انداز مطلوب ، جذابیت بصری و زیبایی، بهره گیری از عناصر طبیعی، نورپردازی فضایی، تنوع کالبدی دسترسی پذیری، ایمنی و امنیت، انعطاف پذیری ، قابلیت حضورپذیری ارتقا مییابد.