بررسی میزان برخورداری شهر تهران از شاخص های شهرسازی بیوفیلیک و تاثیر آنها در روند توسعه پایدار آن

شهرسازی بیوفیلیک با الهام از طبیعت، در توسعه شهرها تاثیر مثبت بر جوانب کالبدی، اجتماعی و زیست محیطی دارد. شهر تهران از کلانشهرهای مهم کشور است که با مشکلات زیادی در بحث توسعه و شهرسازی روبه رو است. در این پژوهش سعی شده که میزان برخورداری شهر تهران از شاخص های شهرسازی بیوفیلیک بررسی و تاثیر آنها بر روند توسعه پایدار این شهر نیز مشخص گردد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر گردآوری داده ها از طریق روش پیمایشی است. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه بوده است. روایی آن از طریق جامعه نخبگان تایید و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب کرونباخ بیشتر از ۷۰/۰ تایید شد. جامعه آماری تحقیق را متخصصان حوزه شهرسازی و برنامه ریزی شهری تشکیل داده اند. تعداد ۱۵۰ پرسش نامه در سطح نمونه توزیع شده که از مجموع ۱۵۰ فرم توزیع شده، ۱۲۳ پرسش نامه تکمیل شد. نتیجه نشان داد که که شهر تهران از لحاظ شاخص های شهرسازی بیوفیلیک، برخوردار نیست. شاخص زیرساخت های شهرسازی بیوفیلیک، مکان ها و فضاهای شهرسازی بیوفیلیک و همچنین فعالیت جامعه و مردم در حوزه شهرسازی بیوفیلیک در سطح کمتر از ۰۵/۰ و برابر با ۰۰۰/۰ معنادار بوده اند. شاخص فعالیت جامعه و مردم در حوزه شهرسازی بیوفیلیک با میانگین ۲۷۱/۲ بدترین وضعیت و شاخص زیرساخت های شهرسازی بیوفیلیک با میانگین ۵۶۲/۲ بهترین وضعیت را داشته اند. نتایج مدل رگرسیون تایید نمود که شاخص های شهرسازی بیوفیلیک، مجموعا توان تبیین ۵/۹۳ درصد از تغییرات (واریانس) توسعه پایدار شهر تهران را دارند. در این زمینه بیشترین تاثیر در روند و توسعه پایدار شهر تهران مربوط به شاخص زیرساخت های شهرسازی بیوفیلیک با مقدار بتا ۳۵۱/۰ بوده است.

کلیدواژه ها:

شهرسازی بیوفیلیک ، توسعه پایدار ، شهر تهران