اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد واقعیت گرا بر سازگاری زناشویی و رضایت زناشویی زوجین در آستانه طلاق

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 229

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PDMD-2-2_002

تاریخ نمایه سازی: 21 شهریور 1403

چکیده مقاله:

ازدواج مقدس ترین و پیچیده ترین رابطه میان دو انسان از دو جنس مخالف است که ابعاد وسیع و عمیق و هدف های متعددی دارد و پرداختن به روابط زناشویی و ارتقای سازگاری و رضایت میان زوجین را می توان یکی از رسالت های مهم از سطح فردی تا اجتماعی دانست. لذا، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد واقعیت گرا بر سازگاری زناشویی و رضایت زناشویی زوجین در آستانه طلاق بود. پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع کاربردی و از لحاظ روش بر اساس طرح پژوهش و شیوه انجام، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون (با یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل و دوره پیگیری سه ماهه) بود. جامعه آماری به کار رفته در پژوهش حاضر شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده و زوج درمانی منطقه ۵ تهران در سال ۱۴۰۱ بود و از بین این افراد با استفاده از شیوه نمونه گیری هدفمند تعداد ۴۰ نفر (۲۰ زوج) انتخاب شده و به صورت تصادفی در یک گروه آزمایش (۲۰ نفر یا ۱۰ زوج) و یک گروه کنترل (۲۰ نفر یا ۱۰ زوج) گمارده شدند. سپس، روی گروه آزمایش بسته درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد واقعیت گرا بر اساس پروتکل Afshari et al. (۲۰۲۲) اجرا شد. به منظور گردآوری داده ها، ابزار پژوهش شامل پرسشنامه رضایت زناشویی (ENRICH) و پرسشنامه سازگاری زناشویی (DAS) بود. به منظور تجزیه و تحلیل آماری داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی توکی و نسخه ۲۶ نرم افزار SPSS استفاده شد. با توجه به مقدار F و سطح معناداری به دست آمده در متغیر رضایت زناشویی (۷۶/۷ = F و ۰۰۲/۰ = P) و سازگاری زناشویی (۱۱/۷ = F و ۰۰۲/۰ = P) می توان نتیجه گرفت که متغیر مستقل (درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد واقعیت گرا) به شکل معناداری باعث تغییر در متغیرهای وابسته (رضایت زناشویی و سازگاری زناشویی) شده است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که تغییرات ایجاد شده در متغیرهای وابسته ناشی از اجرای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد واقعیت گرا بر گروه آزمایش بود. همچنین نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که این تاثیرات پایدار بود. بر اساس یافته های موجود می توان نتیجه گیری نمود که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد واقعیت گرا بر رضایت زناشویی و سازگاری زناشویی زوجین در آستانه طلاق موثر بود. از این رو، پیشنهاد می شود متخصصین از فنون این رویکرد در کار خود بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد واقعیت گرا ، سازگاری زناشویی ، رضایت زناشویی ، زوجین در آستانه طلاق

نویسندگان

موسی کمالی

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران

حسین مهدیان

استادیار، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Afshari, M., Khayatan, F., & Yousefi, Z. (۲۰۲۲). A Comparison ...
  • Amini, P., & Karami Nejad, R. (۲۰۲۱). The Effectiveness of ...
  • Beheshti Moghaddam, E., Madahi, M. E., Jafari Roshan, M., & ...
  • Birak, F., Dokanehi Fard, F., & Jahangir, P. (۲۰۲۲). The ...
  • Darbani, S. A., & Parsakia, K. (۲۰۲۲). The effectiveness of ...
  • Durğut, S., & Kısa, S. (۲۰۱۸). Predictors of marital adjustment ...
  • Ford, C. G., Manegold, E. M., Randall, C. L., Aballay, ...
  • French, J. E., Altgelt, E. E., & Meltzer, A. L. ...
  • Glasser, C. (۲۰۱۷). DR. GLASSER’S VISION FOR SURVIVING THE FUTURE. ...
  • Goldfarb, M. R., & Trudel, G. (۲۰۱۹). Marital quality and ...
  • Goudarzi, A., Keykhosrovani, M., Deyreh, E., & Ganji, K. (۲۰۲۰). ...
  • Kakavand, R., Khayatan, F., & Golparvar, M. (۲۰۲۲). Comparison of ...
  • Karney, B. R., & Bradbury, T. N. (۲۰۲۰). Research on ...
  • Magrini, M., Curzio, O., Tampucci, M., Donzelli, G., Cori, L., ...
  • Moradi, S. (۲۰۲۳). The effectiveness of realistic acceptance and commitment ...
  • Navabinejad, Sh., Rostami, M., & Parsakia, K. (۲۰۲۳). The mediating ...
  • Nazirirad, R., Emamipour, S., & Hassani, F. (۲۰۲۱). Development of ...
  • Olson, D. H., Fournier, D. G., & Druckman, J. M. ...
  • Park, Y., Impett, E. A., MacDonald, G., & Lemay Jr, ...
  • Rasouli, S., Golparvar, M., Ramezani, M. A., & Hasani, J. ...
  • Rezvani Abdolabad, F., & Manzari Tavakoli, V. (۲۰۲۱). The Effectiveness ...
  • Saadati, N., Rostami, M., & Darbani, S. A. (۲۰۲۱). Comparing ...
  • Shariatzadeh joneidi, Gh. Arvand, J. Zandi, A. & Keyvan, S. ...
  • Suleimanian, A. A. (۱۹۹۴). The effect of irrational thoughts based ...
  • Tabatabaeifar, S. M., Eshghi, N., & Songhori, F. (۲۰۲۳). Investigating ...
  • Williamson, H. C., & Lavner, J. A. (۲۰۲۰). Trajectories of ...
  • نمایش کامل مراجع