بررسی ارتباط میان افشای اطلاعات و هزینه سرمایه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف از این مقاله بررسی ارتباط میان شاخص افشای اطلاعات شرکت ها و هزینه سرمایه آنها می باشد. در این راستا به منظور ایجاد یک معیار بهینه برای سنجش افشای اطلاعات شرکت ها از شاخص افشای مرکب،که از ترکیب شاخص افشای داوطلبانه به عنوان متغیر اندازه گیری کمیت افشای اطلاعات و شاخص افشای بورس اوراق بهادار به عنوان متغیر اندازه گیری کیفیت افشای اطلاعات به دست می آید، استفاده شده است. به منظور سنجش هزینه سرمایه شرکت ها از مدل نسبت رشد قیمت به درآمد استفاده شده است. با بررسی اطلاعات گزارش شده ۷۵ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی ۱۳۸۳-۱۳۹۰و استفاده از روش رگرسیون چند متغیره مشاهده شد شرکت هایی که اقدام به افزایش میزان افشای اطلاعات می کنند، نقدشوندگی سهام بیشتری نسبت به دیگر شرکت ها دارند. همچنین افزایش میزان اطلاعات افشا شده شرکت ها منجر به کاهش خطر بر آورد سرمایه گذاران می شود و افزایش میزان اطلاعات افشا شده شرکت ها با هزینه سرمایه آن ها ارتباط معناداری ندارد.

کلیدواژه ها:

افشای اطلاعات ، هزینه سرمایه ، نقدشوندگی ، خطر برآورد