اثرات روش های مختلف خشک کردن بر کیفیت و اجزای غذایی گاماروس (Pontogammarus maeoticus)

چکیده در این آزمایش گاماروس های جمع آوری شده از ساحل جنوبی دریای خزر در ناحیه بندرانزلی توسط چهار تیمار حرارتی متفاوت شامل ۳ تکرار که عبارت بودند از جریان هوای گرم، انرژی غیرمستقیم خورشید، انرژی مستقیم خورشید و سطح گرم، خشک شده و سپس میانگین پروتئین و چربی، براساس وزن خشک آنها در آزمایشگاه مورد سنجش بیوشیمیایی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس فاکتورهای بررسی شده نشان داد که تیمارهای مختلف حرارتی، تفاوت های معنی داری را در مورد درصد چربی و همچنین درصد پروتئین سبب شده اند. مقایسه میانگین شاخص های ارزیابی شده به وسیله آزمون دانکن نیز نشان داد که بیشترین مقدار پروتئین در تیمار انتقال حرارت با استفاده از سطح گرم (۵۷/۴۷ درصد) و کمترین مقدار پروتئین در تیمار جریان هوای گرم (۹۸/۴۵ درصد) مشاهده شد. همچنین بیشترین مقدار چربی در تیمار سطح گرم (۰۶/۶ درصد) و کمترین میزان آن نیز در تیمار انرژی غیرمستقیم خورشید (۳۹/۳ درصد) مشاهده گردید.

کلیدواژه ها:

چربی