پرورش توام ماهی بنی (Barbus sharpeyi, Günther, ۱۸۷۴) با کپورماهیان چینی و مقایسه اقتصادی آن با روش پرورش مرسوم

چکیده[۱] ماهی بنی (Barbus sharpeyi) با کپورماهیان چینی (فیتوفاگ، آمور، کپور سرگنده) و کپور معمولی پرورش یافته و از نظر اقتصادی با روش پرورش مرسوم مقایسه گردید. دوره پرورش به مدت ۶ ماه و در ۶ استخر خاکی به مساحت مفید هر یک ۱۷۲۰ مترمربع در پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور (اهواز) به طول انجامید. در این تحقیق با استفاده از طرح آماری کاملا تصادفی متعادل، ۲ تیمار طراحی شد و هر تیمار نیز ۳ تکرار را شامل می شد. در تیمار شاهد ۳۰۰۰ عدد بچه ماهی در هکتار (ماهی کپور نقره ای ۵۵ درصد، کپور معمولی ۲۵ درصد، کپور علفخوار ۱۵ درصد و کپور سرگنده ۵ درصد) و در تیمار یک ۳۰۰۰ عدد بچه ماهی در هکتار (کشت مرسوم ماهیان پرورشی) به علاوه ۱۵۰ عدد بچه ماهی بنی کشت داده شدند. در هر دو تیمار کودهای آلی و معدنی به طور یکسان مصرف شد. در تیمار ۱ که بچه ماهی بنی به سیستم پرورش اضافه شده بود. غذای دستی بیشتری نسبت به تیمار شاهد مصرف گردید. بررسی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آب استخرها حاکی از این است که کیفیت آب تیمارهای آزمایشی مناسب بوده است. بازماندگی ماهیان در تیمار شاهد ۹۵ درصد و در تیمار یک ۹۳ درصد محاسبه گردید. با استفاده از آزمون آنالیز واریانس مقایسه میانگین ها مشخص گردید که بین میزان تولید ماهی در دو تیمار فوق از نظر آماری اختلاف معنی داری وجود نداشت. میانگین تولید در تیمارهای شاهد و تیمار یک به ترتیب، ۶/۵۹۲±۶/۴۹۷۶ و۳/۷۴۵± ۳/۵۹۷۹ کیلوگرم در هکتار بوده است. نتایج نشان داد که بین میزان تولید ماهی در تیمارهای مذکور اختلاف معنی داری مشاهده نشد، در حالی که تیمار ۱ تولید بیشتری را نسبت به تیمار شاهد داشت. متوسط قیمت ۱ کیلوگرم ماهی در هکتار، درآمد خالص، سود ۱ کیلوگرم ماهی، سود در هکتار و هزینه ۱ هکتار در تیمار یک نسبت به تیمار دیگر اختلاف معنی داری را نشان داد. با توجه به نتایج به دست آمده از تیمارها، افزایش ۱۵۰ عدد ماهی بنی به سیستم پرورش چند گونه ای از نظر اقتصادی و تولید در واحد سطح بهترین نتایج را در بر داشت. * مسئول مکاتبه: [e-mail]

کلیدواژه ها:

ماهی بنی