رابطه میزان تراکم بر تولید نهایی کرم خاکی (foetida Eisenia)

چکیده در این تحقیق امکان دستیابی به شرایط مناسب پرورش کرم خاکی گونه Eisenia foetida مورد بررسی قرار گرفته است تا با دست یابی به این مهم بتوان زمینه عدم وابستگی به خارج را از ورود غذای گران قیمت مولدسازی میگو بی نیاز ساخته و امکانات بالقوه موجود را به بالفعل تبدیل کرد. به همین منظور کرم های مورد نظر در دو تراکم اولیه ۵۰ و ۷۰ گرم و با سه مرحله جنسی مورد مطالعه قرار گرفت. طول مدت پرورش ۱۵ هفته بود که متوسط درجه حرارت روزانه (حداکثر و حداقل) و میزان درصد رطوبت هوا اندازه گیری شده است. در تراکم ذخیره سازی اولیه ۷۰ گرم، تمام کرم های بالغ، دارای کمربند تناسلی و متوسط وزن ۵۱/۰ گرم و کرم های جوان با وزن متوسط ۳۸/۰ گرم و فاقد کمربند تناسلی و کرم های نوزاد با وزن متوسط ۲۷/۰ گرم استفاده شد. در تراکم ذخیره سازی ۵۰ گرمی، کرم های بالغ دارای کمربند تناسلی متوسط وزن ۵۱/۰، کرم های جوان با متوسط وزن ۳۷/۰ گرم و کرم های نوزاد با میانگین وزن ۲۷/۰ گرم بوده اند. بعد از گذشت ۱۵ هفته، اقدام به برداشت کرم ها از محیط های کشت شد. در پایان دوره پرورش در تراکم ۷۰ گرم، گروه کرم های بالغ به نرخ رشد ۶۶/۵۱، کرم های جوان ۲/۷ و گروه نوزادان ۱۷/۸۶ و در تراکم ذخیره سازی ۵۰ گرم گروه بالغین دارای نرخ رشد ۴/۳۱، گروه جوان ها ۴/۱۰ و گروه نوزادان ۸/۱۰ به دست آمده است. نتایج حاصل از پرورش آزمایشی کرم خاکی قرمز (Eisenia foetida) با توجه به اسید آمینه های ضروری در بافت آن ها نشان می دهد که مناسب ترین تراکم برای تولید توده زنده، شروع با تراکم اولیه ۷۰ گرم و با و ذخیره سازی افراد بالغ می باشد. برای رسیدن به توده بالاتر در هفته دهم پرورش باید کرم ها از محیط پرورش برداشت و زمینه رشد مجدد آنها فراهم شود.

کلیدواژه ها:

رشد