اثرات استفاده از پروبیوتیک های یستچر و بلوگاتکس در جیره غذایی بر شاخص های رشد و بازماندگی لارو ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)

چکیده در این آزمایش اثر سطوح مختلف از پروبیوتیک های یستچر(شامل ۱/۰، ۲/۰ و ۳/۰ کیلوگرم در تن)، بلوگاتکس I (شامل CFU/gfood۹ج۱۰×۲، ۹ج۱۰×۵ و ۱۰۹×۹)، بلوگاتکس II (شامل CFU/gfood۹ ۱۰×۲، ۹ ۱۰×۵ و ۱۰۹×۹)و مخلوطی از مقدار متوسط هر یک از آن ها و جیره شاهد (بدون پروبیوتیک)،در قالب یک تیمار شاهد و ۱۰ تیمار آزمایشی بر میزان رشد و بازماندگی لارو ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) با میانگین وزنی ۰۰۵/۰±۳۷/۰ گرم و طول کل ۲۷۸/۰±۱/۳ سانتی متر طی مدت ۶۰ روز مورد بررسی قرار گرفت. در طی دوره آزمایش، عملیات زیست سنجی هر ۷ روز یک بار انجام شد و شاخص های رشد مشتمل بر طول کل، ضریب تبدیل غذایی، ضریب رشد ویژه، ضریب چاقی و درصد بقاء براساس استاندارد تعیین گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که بالاترین میزان شاخص های رشد و تغذیه در تیمار تغذیه شده با بالاترین مقدار بلوگاتکس II بیش تر بوده و تفاوت معنی داری با سایر تیمارها داشت (۰۵/۰p <). تیمارهای تغذیه شده با پروبیوتیک از میزان وزن و ضریب رشد ویژه بالا و ضریب تبدیل غذایی کم تری نسبت به تیمار شاهد برخوردار بودند. اثرات مثبت ناشی از کاربرد باکتری های تولیدکننده اسیدلاکتیک به عنوان پروبیوتیک در این پژوهش به اثبات می رسد و باکتری های تولیدکننده اسیدلاکتیک می تواند به عنوان پروبیوتیک در پرورش ماهی قزل آلا مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پروبیوتیک