تاثیر جیره های غذایی بیومار و طیور بر فاکتورهای رشد و بازماندگی ماهی سیچلاید تگزاس (Cyanoguttatus herichthys, Baird & Girard ۱۸۵۴)

چکیده تغذیه ماهیان آکواریومی با استفاده از جیره های ارزان تر و حفظ کیفیت مطلوب ماهی، از هزینه های عمده عملیات پرورش به شمار می آید. به این منظور، تعداد ۱۲۰ قطعه ماهی سیچلاید تگزاس با جیره های غذایی شامل ۱۰۰ درصد بیومار (تیمار ۱)، ۳۰ درصد بیومار و ۷۰ درصد غذای طیور (تیمار ۲) و ۵۰ درصد غذای بیومار و ۵۰ درصد غذای طیور (تیمار ۳)، ۱۰۰ درصد غذای طیور (تیمار ۴) در طول دوره آزمایش ۳۵ روزه مورد تغذیه قرار گرفتند. طبق نتایج به دست آمده، بین تمامی پارامترهای رشد در تیمارهای مختلف اختلاف معنی دار وجود داشت (۰۵/۰P<). از نظر درصد بازماندگی، اختلاف معنی داری بین تیمارها مشاهده نگردید (۰۵/۰P>). در نتیجه پیشنهاد می گردد که با توجه به عملکرد رشد، درصد بازماندگی و شاخص قیمت تمام شده، می توان از تیمار ۲ (ترکیب ۳۰ درصد بیومار همراه با ۷۰ درصد غذای طیور) به عنوان جایگزین تیمار ۱ (۱۰۰ درصد غذای بیومار)، به عنوان غذای ماهی سیچلاید تگزاس بهره برد.

کلیدواژه ها:

رشد