بررسی وضعیت آلودگی قارچی ماهیان آکواریومی آب شیرین در استان گلستان
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 80
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOURS-9-2_006
تاریخ نمایه سازی: 18 شهریور 1403
چکیده مقاله:
چکیده
نمونه برداری از اندام های پوست و آبشش ۴۲۰ قطعه ماهی زینتی از ۷ گونه شامل ماهی گوپی دم قرمز (Poecilia latipinna)، گوپی معمولی (Poecilia reticulata)، پلاتی (Xiphophorus maculatus)، ماهی دم شمشیری (Xiphophorus hellerii)، تایگر بارب (Barbus hexazona)، گورامی (Osphronemus gouramy) و زبرا دانیو (Brachydanio rerio) به منظور بررسی وضعیت آلودگی قارچی آن ها در مراکز تکثیر و پرورش استان گلستان صورت گرفت و نمونه ها در محیط کشت سابورو دکستروز آگار (SDA) شامل کلرامفنیکل کشت داده شد. سپس محیط های کشت در دمای ۲۶-۲۳ درجه سانتی گراد به مدت ۱۴-۱۰ روز گرم خانه گذاری شد. کلنی های قارچی رشدیافته از نظر ماکروسکوپی و میکروسکوپی مورد بررسی قرار گرفتند. در این مطالعه، ۴ نوع قارچ براساس مشخصات ریخت شناسی جداسازی گردید که عبارتند از: آسپرژیلوس فلاووس (Aspergillus flavus)، مخمر (Yeast)، موکور (.Mucor spp) و آلترناریا (Alternaria sp.). بیش ترین و کم ترین قارچ های مشاهده شده در پوست ماهیان به ترتیب شامل آلترنیا و مخمر (۱۰ درصد) و موکور (۴ درصد) بود. از نظر درصد آلودگی قارچی در اندام آبشش نیز بیش ترین و کم ترین درصد مربوط به قارچ های آلترنیا و مخمر (۵ درصد) و موکور (۴ درصد) بود. بیش ترین درصد آلودگی قارچی در پوست مربوط به ماهی گورامی، دم شمشیری و تایگر بارب (۱۰ درصد) و کم ترین درصد آلودگی قارچی در پوست مربوط به ماهی زبرا دانیو و پلاتی (۴ درصد) بود. همچنین بیش ترین درصد آلودگی قارچی در آبشش مربوط به ماهیان گورامی، گوپی دم قرمز و ماهی دم شمشیری (۵ درصد) و کم ترین درصد آلودگی قارچی در آبشش مربوط به ماهیان تایگر بارب و گوپی معمولی بود که هیچ قارچی جداسازی نشد.
کلیدواژه ها: