تاثیر متغیرهای اکوژئومورفولوژیک بر پارامترهای فیزیکوشیمیایی آب (رودخانه زیارت- استان گلستان)

چکیده هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر انجماد در دمای ۲۰- درجه سانتی گراد پس از یک دوره هیدراسیون و دهیدراسیون بر درصد تخم گشایی و رشد و بقای لاروهای حاصل از سیست های آرتمیا ارومیانا است. آزمایش های تحت سه تیمار مختلف صورت گرفت. در تیمار اول پس از یک دوره هیدراسیون و دهیدراسیون تخم گشایی با روش استاندارد انجام شد. در تیمار دوم پس از یک دوره هیدراسیون و دهیدراسیون و سپس یک هفته نگهداری سیست ها در دمای ۲۰- درجه سانتی گراد تخم گشایی انجام شد و در تیمار سوم پس از یک ماه نگهداری در سرما تخم گشایی انجام شد. گروه شاهد سیست هایی بودند که بدون تیمار خاصی با روش استاندارد تخم گشایی شدند. درصد تخم گشایی سیست های تحت هر تیمار با سه تکرار برای هر گروه، طبق روش استاندارد تعیین گردید. رشد و بقای لاروهای حاصل از سیست های هر تیمار نیز در روزهای ۸، ۱۱، ۱۵، ۲۰ و ۲۵ مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش تیمار سرمایی یعنی انجماد یک ماهه، درصد تخم گشایی سیست ها به طور منظم افزایش می یابد ولی با این وجود درصد تخم گشایی در گروه شاهد بالاتر بود. حداکثر درصد بقاء در روز ۱۱ و در تیمار سوم مشاهده شد. بیش ترین میزان رشد، در روزهای ۱۵ تا ۲۵ در تیمار سوم یعنی انجماد یک ماهه مشاهده شد (۰۵/۰P<). در مجموع می توان گفت در گونه آرتمیا ارومیانا، بر خلاف برخی گونه های دیگر، اعمال تیمارهای هیدراسیون و دهیدراسیون و نگهداری در سرما به دلیل کاهش درصد تخم گشایی سیست ضروری نیست.