افزودن آنتی بیوتیک وتزریق اکسیژن به مایع سلومیک و تاثیرآن بر نگهداری کوتاه مدت تخمک لقاح نیافته ماهی آزاد دریای خزر (Salmo trutta caspius)

چکیده در این مطالعه با دو آزمایش، اثر آنتی بیوتیک و اکسیژن بر قدرت لقاح پذیری تخمک لقاح نیافته ماهی آزاد دریای خزر (Salmo trutta cacpius) در طی نگهداری کوتاه مدت انجام گرفت. در آزمایش اول به تخمک ها چهار غلظت آنتی بیوتیک، بدون آن که اکسیژنی به آنها اضافه شود، نگهداری شد. در آزمایش دوم به منظور سنجش اثر اکسیژن و آنتی بیوتیک بر نگهداری تخمک، ۳ غلظت آنتی بیوتیک شامل غلظت ۱ (IU penicillin ۲۵۰+ µg streptomycin۲۵۰)، غلظت ۲ (IU penicillin۵۰۰+streptomycin µg۵۰۰) و غلظت ۳ (IU penicillin ۷۵۰+ µg streptomycin۷۵۰) به ازای هر میلی لیتر مایع سلومیک به آنها اضافه گردید. سپس مخلوط تخمک و مایع سلومیک به کیسه های پلاستیکی ریخته شده و با تزریق اکسیژن خالص به کیسه ها، در یخچال با دمای ۳-۲ درجه نگهداری گردید. فرایند لقاح در روزهای صفر (شاهد)، ۴، ۸ و ۱۲ بعد از تخم کشی انجام پذیرفت. بر اساس نتایج حاصله، با گذشت زمان، کاهش قدرت لقاح دیده شد. در آزمایش اول بین روز صفر، ۴ و ۸ تفاوت معنی داری در چشم زدگی و تخم گشایی مشاهده شد. در آزمایش دوم در روز ۴ نگهداری، غلظت صفر آنتی بیوتیک باعث کاهش معنی داری در لقاح پذیری نسبت به گروه شاهد شد. بالاترین چشم زدگی و تخم گشایی در روز صفر، مشاهده شد. بر خلاف غلظت صفر دو غلظت دیگر آنتی بیوتیک (غلظت ۱ و غلظت ۲) تفاوت معنی داری با گروه کنترل و نیز با یکدیگر نداشتند. در غلظت ۳ آنتی بیوتیک تفاوت کمی در ارتباط با درصد چشم زدگی و تخم گشایی قابل مشاهده بود. در روز ۸ نگهداری نیز نتایج تقریبا مشابه روز ۴ بود. در روز ۱۲ نگهداری، درصد چشم زدگی و تخم گشایی با غلظت صفر آنتی بیوتیک بسیار پائین بود. با وجود این، دو غلظت ۱ و ۲ به ترتیب با ۶۱/۷۷ و ۵۹/۶۲ درصد چشم زدگی، تفاوت معنی داری با گروه شاهد نداشتند و غلظت ۳ تفاوت معنی داری با گروه شاهد داشت. همچنین در مقایسه با تیمار بدون اکسیژن (۱۱/۷ درصد چشم زدگی)، تزریق اکسیژن قدرت لقاح پذیری تخمک ها را تا ۴۴/۶۰ درصد افزایش داد.

کلیدواژه ها:

آنتی بیوتیک