اثرات جایگزینی روغن ماهی جیره غذایی با روغن های گیاهی بر شاخص های رشد، ترکیب شیمیایی و پروفیل اسیدهای چرب بچه فیل ماهی پرورشی (Huso huso)

چکیده در این تحقیق، اثرات جایگزینی سطوح مختلف روغن های گیاهی به جای روغن ماهی بر شاخص های رشد، ترکیب شیمیایی و پروفیل اسیدهای چرب بچه فیل ماهیان پرورشی (۴۹/۰±۰۱/۲۷ گرم) به مدت ۸ هفته مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور ۳ جیره غذایی ایزونیتروژنیک و ایزولیپیدیک حاوی ۱۰ درصد روغن اضافه شده، فرمول بندی شد. جیره های غذایی شامل ۱۰۰ درصد روغن ماهی کیلکا در تیمار اول (تیمار شاهد)، ۵۰ درصد روغن ماهی و ۵۰ درصد روغن های گیاهی مخلوط (روغن های سویا و کانولا با نسبت ۱:۱) در تیمار دوم و ۱۰۰درصد روغن های گیاهی مخلوط (روغن های سویا، کانولا و آفتابگردان با نسبت ۱:۱:۱) در تیمار سوم بود. در پارامترهای عملکرد رشد و مصرف غذایی شامل درصد اضافه وزن، فاکتور وضعیت، رشد روزانه، نرخ رشد ویژه، درصد جذب غذا، ضریب تبدیل غذایی، نسبت بازده پروتئین و همچنین ترکیب شیمیایی لاشه شامل پروتئین خام، چربی خام، خاکستر و رطوبت بین تیمارهای مختلف اختلاف معنی داری وجود نداشت. با افزودن روغن های گیاهی به جیره غذایی، اسیدهای چرب چند غیراشباعی سری n-۶ (n-۶PUFA) به ویژه اسید لینولئیک (۱۸:۲n-۶) در لاشه فیل ماهی ها به طور معنی دار افزایش پیدا کرد، اما دکوزا هگزانوئیک اسید (۲۲:۶n-۳ DHA,)، اسیدهای چرب چند غیراشباعی سری n-۳ (n-۳PUFA)، اسیدهای چرب به شدت غیراشباع سری n-۳ (n-۳HUFA) و نسبت n-۳/n-۶ در لاشه فیل ماهی ها به طور معنی دار کاهش یافت. به طورکلی ترکیب اسیدهای چرب لاشه به میزان زیاد انعکاسی از منابع چربی جیره های غذایی بود. با توجه به عدم وجود اختلاف معنی دار، ماهیان تیمار دوم نسبت به سایر تیمارها عملکرد رشد بهتری را به دست آوردند و این نتایج نشان داد که فیل ماهی های پرورشی به اسیدهای چرب سری n-۳، n-۶ و n-۹ در جیره غذایی نیاز دارند.

کلیدواژه ها:

ایران