تاثیر زئولیت بر پارامترهای رشد ماهی کپور دریای مازندران (Common carp L.)

چکیده استفاده از زئولیت در بهبود شرایط محیطی ماهی کپور (Common carp L.) در یک طرح تحقیقاتی مورد بررسی قرار گرفت. در این طرح بچه ماهی کپور دریایی با میانگین وزن ۱۳ گرم در چهار گروه تیمار با سه تکرار و در هر واحد آزمایشی ۶۰ ماهی قرار گرفتند. مدت آزمایش ۶۰ روز و در قالب طرح کامل تصادفی بود. شرایط آزمایش شامل ۲۰، ۴۰، ۸۰ و ۱۲۰ میلی گرم در لیتر زئولیت و بدون زئولیت انجام گرفت. میزان درجه حرارت، هدایت الکتریکی، شوری و اکسیژن در طول آزمایش یکسان بود، ولی میزان نیتریت، نیترات، آمونیوم، و آمونیاک و سختی کل در تیمارهای زئولیت کمتر از شاهد بود، هر چند که این کاهش اختلاف معنی داری را نشان نداد. سایر پارامترهای آب مانند TDS، pH و سولفید تفاوتی را بین تیمار و شاهد نشان نداد. نتایج آزمایش نشان داد که استفاده از زئولیت در بهبود شرایط محیطی برای پرورش بچه ماهی کپور بر میانگین وزن نهایی، افزایش وزن، میزان رشد ویژه، میانگین خوراک مصرفی و ضریب تبدیل غذایی به رغم اختلاف محسوس بین شاهد وتیمارهای ۸۰ و ۱۲۰ میلی گرم در لیتر، اختلاف معنی داری نشان نداده است. در ماهیان تیمار ۸۰ میلی گرم افزایش وزن ۳۱ درصد، درصد افزایش وزن، ۴۰ درصد، سرعت رشد روزانه ۲۹ درصد، ضریب رشد ویژه ۲۹ درصد و بازده مصرف پروتئین ۴۲ درصد بیشتر از شاهد بوده است. ضریب تبدیل غذایی در گروه شاهد ۰۷/۳ و برای تیمار ۸۰ میلی گرم، ۳۴/۲ بوده است. نتایج آزمایش نشان داد که در شرایط مناسب از نظر محیط پرورش که با استفاده از زئولیت و یا با مدیریت در مزارع پرورش ماهی ایجاد می شود، می توان پارامترهای رشد ماهی را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

شرایط محیطی