مقایسه هیستوپاتولوژیکی تاثیرات غلظت ها و تعداد دفعات مختلف حمام آب نمک در روند بهبود زخم جلدی ماهی کپور دریایی، Cyprinus carpio

چکیده این مطالعه به منظور بررسی روند ترمیم زخم ایجاد شده به صورت خطی به طول ۱ و عمق ۵/۰ سانتی متر در زیر باله پشتی ماهی کپور دریایی انجام شد. برای بهبود روند ترمیم زخم های پوستی، ماهیان تحت شرایط آزمایشگاهی در دمای ۱۸-۱۳ درجه سانتی گراد در ۱، ۲، ۳، ۴ و ۵ روز متوالی پس از ایجاد زخم به مدت ۱۵ دقیقه در حمام های آب نمک ۱، ۲ و ۳ درصد قرار گرفتند. ماهیان ( به وزن ۰۳/۲±۲/۵ گرم) به ۱۵ گروه تقسیم شدند. بلافاصله پس از ایجاد زخم همه ماهیان در حمام آب نمک قرار گرفتند و تیمارها به طور عمده به سه گروه تقسیم شدند. یک گروه در آب نمک با غلظت ۱ درصد، گروه دوم در آب نمک با غلظت ۲ درصد و گروه سوم در آب نمک با غلظت ۳ درصد قرار گرفتند. هر کدام از این گروه ها به ۵ زیرگروه تقسیم شدند و تفاوت زیر گروه ها در تعداد دفعات حمام آب نمک بود. به این ترتیب که از یک تا ۵ روز متوالی پس از ایجاد زخم تحت حمام آب نمک قرار گرفتند. یک گروه هم بدون حمام آب نمک به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. از هر تیمار از بافت زخمی در زمان های ۳، ۷، ۱۰، ۱۴، ۱۷، ۲۱ و ۲۸ روز پس از ایجاد زخم به صورت جداگانه نمونه گیری صورت گرفت. طی دوره ۲۸ روز، ترمیم زخم در تیمارهای با آب نمک ۲ و ۳ درصد بهتر از تیمار با آب نمک ۱ درصد بود و این اختلاف در روزهای سوم، دهم و بیست و هشتم، معنی دار بود. همچنین بین تیمارهای با آب نمک ۲ و ۳ درصد در کل دوره اختلاف معنی داری مشاهده نشد. از بین تعداد دفعات مختلف حمام آب نمک، ۵ بار حمام آب نمک، نتایج بهتری داشت، اما تنها در انتهای دوره با سایر دفعات دارای اختلاف معنی دار بود. به نظر می رسد حمام آب نمک ۲ و ۳ درصد تحت شرایط این مطالعه در روند بهبود زخم دارای تاثیر بهتری داشت.