مقایسه ی بیومارکرهای کلسیم و فسفر در بزاق زنان یائسه سالم و مبتلا به استئوپروز

چکیدهمقدمه: شناسایی خانم های مبتلا به استئوپروز، یک موضوع مهم کلینیکی بوده و تشخیص آن قبل از ایجاد شکستگی ضرورت دارد. در سالهای اخیر تستهای تشخیصی بر پایه بزاق محبوبیت زیادی پیدا کرده است. وجود یک روش در دسترس و کم­هزینه، مثل بررسی شیمیایی بزاق دهان به منظور تشخیص و غربالگری استئوپروز ضرورت دارد. هدف از تحقیق حاضر بررسی مقادیر بیومارکرهای کلسیم و فسفر بزاق در بیماران یائسه مبتلا به استئوپروز و سالم بود تا مقایسه­ای در این مقادیر بین دو گروه مبتلا و غیرمبتلا به استئوپروز صورت گرفته و پارامترهای بزاق به عنوان شاخص هایی برای تشخیص استئوپروز در زنان یائسه معرفی گردد.مواد و روش: مطالعه حاضر به صورت مورد- شاهدی و با روش نمونه­گیری آسان انجام شد. تعداد ۷۰ نفر از خانم های یائسه، ۳۸ نفر (گروه شاهد) و ۳۲ نفر (گروه مورد) انتخاب شدند. سنجش تراکم استخوان با روش  DEXA انجام شد. نمونه­گیری بزاق برای اندازه­گیری بیومارکرهای کلسیم و فسفر ، به روش غیر تحریکی صورت ­گرفت. برای مقایسه میانگین متغیرها بین دو گروه شاهد و مورد، از آزمون t مستقل و برای محاسبه نقطه برش، حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی متغیرها، از منحنی راک [۱] استفاده شد.  یافته­ها: میانگین کلسیم بزاق در افراد مبتلا به استئوپروز  به طور معناداری بیشتر از افراد سالم بود (۰۱/۰= p). میانگین فسفر بزاق تفاوت معناداری بین افراد سالم و مبتلا به استئوپروز نداشت (۴۴/۰= p). ارزش تشخیصی بر اساس نتایج حاصل از منحنی راک برای هیچکدام از مارکرها مطلوب نبود. نتیجه­گیری: یافته­های ما پیشنهاد می­کند که غلظت کلسیم بزاق با مقدار نقطه برش مناسب، برای غربالگری زنان یائسه مبتلا به استئوپروز به کار رود.  [۱] ROC curve

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: استئوپروز ، دانسیتومتری استخوان ، کلسیم بزاق