بررسی رویکردهای نوین در انعطاف پذیری برنامه های درسی و تاثیر آن بر یادگیری فراگیر

مطالعه حاضر به بررسی رویکردهای نوین در انعطاف پذیری برنامه های درسی و تاثیر آن بر یادگیری فراگیران می پردازد. انعطاف پذیری در برنامه های درسی به معنای امکان تطبیق محتوای آموزشی با نیازها و علایق مختلف فراگیران است. در این مقاله، رویکردهای نوین همچون یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مبتنی بر مهارت، و یادگیری شخصی سازی شده مورد تحلیل قرار گرفته و با رویکردهای سنتی مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد که رویکردهای نوین انعطاف پذیری در برنامه های درسی می توانند به افزایش انگیزه، مشارکت، و یادگیری مستقل فراگیران منجر شوند. همچنین، این رویکردها مهارت های حل مسئله، خلاقیت، و خودراهبری فراگیران را تقویت می کنند. با این حال، پیاده سازی این رویکردها با چالش هایی همچون عدم آمادگی معلمان، محدودیت منابع، و مقاومت از سوی جامعه مواجه است. در نهایت، پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده و کاربردهای عملی این رویکردها در نظام های آموزشی ارائه گردیده است. مطالعه حاضر به بررسی رویکردهای نوین در انعطاف پذیری برنامه های درسی و تاثیر آن بر یادگیری فراگیران می پردازد. انعطاف پذیری در برنامه های درسی به معنای امکان تطبیق محتوای آموزشی با نیازها و علایق مختلف فراگیران است. در این مقاله، رویکردهای نوین همچون یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مبتنی بر مهارت، و یادگیری شخصی سازی شده مورد تحلیل قرار گرفته و با رویکردهای سنتی مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد که رویکردهای نوین انعطاف پذیری در برنامه های درسی می توانند به افزایش انگیزه، مشارکت، و یادگیری مستقل فراگیران منجر شوند. همچنین، این رویکردها مهارت های حل مسئله، خلاقیت، و خودراهبری فراگیران را تقویت می کنند. با این حال، پیاده سازی این رویکردها با چالش هایی همچون عدم آمادگی معلمان، محدودیت منابع، و مقاومت از سوی جامعه مواجه است. در نهایت، پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده و کاربردهای عملی این رویکردها در نظام های آموزشی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری برنامه های درسی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، یادگیری شخصی سازی شده ، خلاقیت ، یادگیری مستقل