تبیین انتظار منجی در ادیان غیر از اسلام

ظهور یک نجات بخش بزرگ داشتن رهبری پاک حاکمیت قانون تشکیل حکومت جهانی واحد برقراری عدالت مرهم گذاری بر زخمهای جانکاه بشریت ، نابودی ظلم ، اصلاح جامعه بشری همه و همه مطالبی است که از دوران کهن تاکنون ، آرزوی فلاسفه ، مصلحان انقلابیون و همه اقوام و ملل دینی و غیر دینی بوده است .این اعتقاد و آرزو حتی منحصر به مذاهب شرقی و اسلامی نیست بلکه اسناد و مدارک نشان میدهد که این یک اعتقاد عمومی و ق و قدیمی در میان همه اقوام و مذاهب شرق و غرب است ؛ اگرچه در دین اسلام تاکید بیشتری روی آن شده است همه اقوام هر کدام او را به نام خاصی می شناسند ولی همگی در اوصاف کلی و اصول اعتقادی برنامه های انقلابی او اتفاق نظر دارند.این موعود در بین مسلمین ، مهدی قائم منتظر ، صاحب الزمان و بقیه االله خوانده شده است و در زبانهای دیگر به گرزاسیه ، و شینو ، مهمید ارتور و نامهای دیگری موسوم است .در کتاب النجم الثاقب بیش از یکصد و هشتاد اسم و لقب برای آن حضرت ذکر شده است . در کتب اقوام و ادیان دیگر مثل کتابهای ، دید ، باسک ، پاتیکل ، دداتک صفتیاه نبی اشعیاء نبی زند ، جاماسب ، شاکمونی و شن ، جوک حگی نبی مکاشفات ، یوحنای لاهوتی دانیال انجیل متی انجیل لوقا و انجیل مرقس بشارت به آمدن منجی و عدالت گستر و مصلح آمده است که از آن عبارات و مضامین اصالت اعتقاد به مهدویت ، تایید میشود و این موضوع به عنوان یک اصل عام مورد قبول همه ملل و اقوام و انبیا و ادیان معرفی میشود برای شناخت کتابهای فوق و بشارات آنها به طور تفصیل به کتابهایی که در این زمینه تالیف شده است مراجعه شود .موید این مطالب آیه یکصد و پنجم سوره مبارکه انبیاء است که خداوند فرموده:"ولقد کتبنا فی الزبور من بعد الذکر ان الارض یرتها عبادی الصالحون "تحقیقا ما در زبور-بعد از ذکر-نوشتیم نوشتیم که البته بندگان صالح من وارث زمین خواهند بود. به امید روزی که سید الصالحین ، این وراثت را به دست بگیرد و ما هم در این راه با مولا باشیم .

کلیدواژه ها:

مهدی ، ادیان ، منجی ، موعود