حق توسعه اجتماعی به عنوان گفتمان ضد هژمونیک در ایران

مفهوم حق توسعه به عنوان گفتمان ضد هژمونیک، به معنای حق دسترسی به فناوری های نوین و توسعه ی آن ها برای کشورهای در حال توسعه از جمله ایران است. این حق برای کشورهایی که در حال توسعه هستند از جمله ایران، به دلیل تفاوت های بین کشورهای پیشرفته و در حال توسعه در زمینه ی فناوری و اقتصاد، بسیار مهم است. این حق به عنوان یک گفتمان ضد هژمونیک، به دلیل اینکه کشورهای پیشرفته، به عنوان صاحبان فناوری های نوین، سعی در حفظ هژمونی خود دارند، محل بحث و مناقشه است. در این مقاله سعی خواهد شد نسبت به احصا این حق و تشریح گفتمان حق توسعه به عنوان گفتمان ضد هژمونیک در این مورد بحث شود. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی صورت پذیرفت. در واقع، حق توسعه اجتماعی به عنوان یک گفتمان ضد هژمونیک، به دلیل اینکه کشورهای در حال توسعه، به دنبال دسترسی به فناوری های نوین هستند، برای حفظ استقلال و خودکفایی خود، مطرح شده است. در این اثنا کشورهای توسعه یافته با نادیده انگاشتن این حق به شیوه های متعدد سعی در اعمال هژمونی و یا ابقای آن داشته اند و نقش سازمان­هایی که با اعمال ساز و کارهایی نسبت به انسداد این حق مسئول هستند پررنگ تر است. قانونی شدن ادعاهای جهان سوم برای عدالت توسعه، اعتراض به ترتیبات ساختاری جهانی به عنوان ادعاهای حقوق بشر، و ادغام متعاقب آن اصول حقوق بشر با مفاهیم توسعه منعکس شده در چارچوب هنجاری حق توسعه، نمونه های نهایی از گفتمان ضد هژمونی حق توسعه است. مفهوم حق توسعه به عنوان گفتمان ضد هژمونیک، به معنای حق دسترسی به فناوری های نوین و توسعه ی آن ها برای کشورهای در حال توسعه از جمله ایران است. این حق برای کشورهایی که در حال توسعه هستند از جمله ایران، به دلیل تفاوت های بین کشورهای پیشرفته و در حال توسعه در زمینه ی فناوری و اقتصاد، بسیار مهم است. این حق به عنوان یک گفتمان ضد هژمونیک، به دلیل اینکه کشورهای پیشرفته، به عنوان صاحبان فناوری های نوین، سعی در حفظ هژمونی خود دارند، محل بحث و مناقشه است. در این مقاله سعی خواهد شد نسبت به احصا این حق و تشریح گفتمان حق توسعه به عنوان گفتمان ضد هژمونیک در این مورد بحث شود. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی صورت پذیرفت. در واقع، حق توسعه اجتماعی به عنوان یک گفتمان ضد هژمونیک، به دلیل اینکه کشورهای در حال توسعه، به دنبال دسترسی به فناوری های نوین هستند، برای حفظ استقلال و خودکفایی خود، مطرح شده است. در این اثنا کشورهای توسعه یافته با نادیده انگاشتن این حق به شیوه های متعدد سعی در اعمال هژمونی و یا ابقای آن داشته اند و نقش سازمان­هایی که با اعمال ساز و کارهایی نسبت به انسداد این حق مسئول هستند پررنگ تر است. قانونی شدن ادعاهای جهان سوم برای عدالت توسعه، اعتراض به ترتیبات ساختاری جهانی به عنوان ادعاهای حقوق بشر، و ادغام متعاقب آن اصول حقوق بشر با مفاهیم توسعه منعکس شده در چارچوب هنجاری حق توسعه، نمونه های نهایی از گفتمان ضد هژمونی حق توسعه است.

کلیدواژه ها:

حق توسعه ، گفتمان ، سازمان های بین المللی ، ضد هژمونی