بررسی اهمیت گردشگری علمی در یادگیری و بهبود فرایند تفکر در دانش آموزان دوره ابتدایی

امروزه در جهت پیشرفت آموزش ، مخصوصا در مدارس ابتدایی تاکید بر آموزش غیر مستقیم و آموزش در قالب های غیر رسمی است. از این جهت سفر و اردوهای علمی و آموزشی به عنوان ابزاری بسیار قدرتمند و موثر در جهت آموزش غیر مستقیم و غیر رسمی در کشورهای زیادی شناخته شده است که بر روند یادگیری هرچه بهتر مفاهیم به دانش آموزان کمک شایانی می کند.گردشگری آموزشی با توجه به قابلیت ها و اثرات گسترده اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی خود در صورت مدیریت مناسب می تواند از یک سو منجر به دستیابی به رشد همه جانبه ی کودکان در ابعاد جسمی، شناختی، عاطفی، اجتماعی شده و از طرف دیگر نیز به توسعه ی بیشتر مقاصد گردشگری می گردد. از آنجایی که دوره ابتدایی بر روش های یادگیری دیداری تاکید دارد، وارد کردن فعالیت گردشگری در بخش آموزش موجب تفهیم بهتر مطالب کتاب درسی و یادسپاری موضوع مورد تدریس در دانش آموزان شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اهمیت گردشگری در فرایند یادگیری دانش آموزان می باشد که در آن به تعریف گردشگری، گردش علمی، انواع روش های گردش علمی و محاسن و معایب روش گردش علمی پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، گردش علمی ، آموزش ، یادگیری.