تحلیل سیستمی اثر آموزش عالی غیردولتی بر رشد اقتصادی ایران

رشد بالای اقتصادی یکی از مهمترین اهداف سیاست گذاران است . از آنجا که در اقتصاد دانش بنیان، تولید و انتشار دانش و نوآوری نقش محوری در رشد اقتصادی ایفا می کند. لذا سرمایه گذاری در زمینه های فناوری و نوآوری توسعه سرمایه انسانی منجر به رشد اقتصادی پایدار و توسعه کشورها می گردد. در کشور ایران برای ورود به دانشگاههای دولتی ، به دلیل محدودیت بودجه و ظرفیت محدود پذیرش دانشجو، افراد از طریق کنکور منتخب می شوند. از آنجا که آموزش عالی نقش معناداری در تربیت سرمایه انسانی متخصص و تحقیق و توسعه دارد، تحقیق حاضر به دنبال یافتن پاسخ این سوال است که "آیا گسترش دانشگاهها و موسسات آموزش عالی غیردولتی در ایران منجر به توسعه اقتصاد دانش بنیان و بهبود رشد اقتصادی می شود؟" در این راستا با استفاده از تفکر سیستمی کانال های اثر گذاری آموزش عالی بر رشد اقتصادی درونزا شناسایی شده اند و از طریق چرخه های علی و معلولی اثر حضور موسسات و دانشگاههای غیردولتی بر رشد اقتصادی دانش بنیان کشور ایران شبیه سازی گردیده است . نتایج نشان می دهند که حضور بخش خصوصی در توسعه آموزش عالی کشور منجر به رفع محدودیت ظرفیت پذیرش در آموزش عالی شده و تعداد بیشتری از متقاضیان، امکان ورود به دانشگاهها و موسسات آموزش عالی را پیدا کرده اند. لذا میزان پژوهش ها بیشتر شده و بخشی از این پژوهش ها زمینه نوآوری و دستیابی به فناوری های نوین را فراهم نموده اند که منجر به بهبود تولید دانش و نهایتا رشد اقتصادی کشور شده است . از طرف دیگر توسعه منابع انسانی کشور، زمینه را برای توسعه دانش و رشد اقتصادی فراهم نموده است . بر همین اساس پیشنهاد می گردد با فرهنگ سازی مناسب ، معایبی چون مدرک گرایی را رفع نموده و بر انجام آموزش های کاربردی تاکید گردد. همچنین زمینه برای پژوهش های منجر به نوآوری فراهم گردد. از طرف دیگر با حل معضل دانشگاهها و موسسات آموزش عالی ضعیف و ناکارآمد و توسعه آموزش های آزاد و ضمن خدمت ، زمینه برای توسعه منابع انسانی و افزایش سرمایه های انسانی کشور فراهم گردد تا با توسعه دانش و نیروی انسانی با بهره وری بالا، شاهد رشد اقتصادی بالا در کشور باشیم .

کلیدواژه ها:

رشد اقتصادی ، اقتصاد دانش بنیان ، آموزش عالی غیردولتی ، تفکر سیستمی .