آی مپس ، نقشه راه بهبود بهرهوری در موسسات آموزش عالی غیردولتی

آنچه در این تحقیق دنبال می شود، دستیابی به پاسخی علمی برای این پرسش های کلیدی است که ارتقای بهره وری در موسسات آموزش عالی غیردولتی ایران با چه الزامات یا چالش هایی روبروست و آیا مدل ایرانی سنجش بلوغ نظام مدیریت بهره وری (موسم به مدل »آیمپس (« قادر است این الزامات را پوشش دهد یا خیر. به منظور یافتن چنین پاسخی روش تحقیق کیفی و توصیفی با رویکرد کاربردی انتخاب شده است و طی آن به شناسایی مصادیقی از چالش ها یا الزامات مرتبط با بهره وری در نظام آموزش عالی ایران با تمرکز بر بخش غیردولتی اقدام شد و در ادامه ، ضمن نظرخواهی از خبرگان تخصصی تلاش به عمل آمد تا دیدگاه متخصصان درباره میزان تناسب مدل آی مپس با این الزامات مورد تحلیل قرار گیرد. یافته های مطالعه حاکی از آن است که مدل بومی سنجش بلوغ نظام مدیریت بهره وری قادر است بخش زیادی از الزامات ارتقای بهره وری در موسسات آموزش عالی غیردولتی ایران را پوشش دهد؛ ضمن آن که بیشترین تناسب میان این مدل و نیازهای موسسات یادشده در پودمان های »نتایج « و »پایدارسازی « مشاهده می شود. کاستی های اصلی مدل آی مپس برای حل پایدار چالش بهره وری در موسسات آموزش عالی غیردولتی کشور را باید تمرکز بیشتر بر نظام پایدار تامین منابع مالی قلمداد نمود. مسئولان بهره وری در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و همچنین مدیران موسسات آموزش عالی غیردولتی می توانند از یافته های این مطالعه برای تهیه نقشه راه مطمئن در زمینه رشد شاخص های بهره وری این موسسات بهره برداری نما یند.

کلیدواژه ها:

موسسات آموزش عالی غیردولتی ، بهره وری ، بلوغ بهره وری ، مدل آی مپس .