مطالعه آزمایشگاهی پارامترهای مقاومت برشی خاک ماسه ای مخلوط با خرده لاستیک تحت اثر اعمال مسیر تنش های متفاوت

مخلوط های خرده لاستیک و خاک دانه ای از جمله مصالح جدید و دارای ویژگی های متفاوت نسبت به مصالح اولیه تشکیل­دهنده می باشند که با توجه به روند افزایش لاستیک های فرسوده، استفاده از آن ها مرسوم شده است. این نوع مصالح، با تراکم پذیری کنترل شده و وزن نسبی سبک، می توانند در صنعت مهندسی عمران، عملیات راه­سازی و سازه های ژئوتکنیک به­کار روند. تاکنون مطالعات آزمایشگاهی محدودی برای ارائه نسبت اختلاط بهینه خرده لاستیک و ماسه به منظور دستیابی به اهداف مورد نظر مهندسی، از جمله بیشترین ظرفیت باربری و مناسب ترین تراکم پذیری، انجام شده است. با این حال، تعیین یک نسبت اختلاط مشخص و شناخت پارامترهای مقاومت برشی خاک های مخلوط با خرده لاستیک تحت اثر مسیرهای تنش مختلف، نیاز به مطالعه بیشتری دارد. در این پژوهش، نتایج آزمایش های سه‎ محوری با در نظر گرفتن شرایط مسیرهای تنش فشار موثر همه­جانبه ثابت (CRS) و فشار محوری ثابت (CAS)، روی خاک ماسه ای و همچنین مخلوط های چیپس های لاستیکی و دانه های لاستیکی ارائه شده است. نسبت اختلاط در نظر گرفته شده برای نمونه های مخلوط ۳۰% وزنی خرده لاستیک بوده که به عنوان نسبت اختلاط بهینه از طریق آزمون های تراکم تعیین شده است. نتایج آزمایش روی ماسه تنها نشان­دهنده پوش گسیختگی خطی دارای شیب معادل با ۸/۳۶ درجه در هر دو مسیر تنش می باشد. در حالی که پوش گسیختگی بهدست آمده از اعمال مسیر تنش های مخلف روی نمونه های مخلوط به صورت دو خطی می باشد. زاویه اصطکاک داخلی مخلوط چیپس های لاستیکی از ماسه تنها به ترتیب حدود ۵/۸ و ۴ درجه در شرایط CASو CRSبیشتر می­باشد. این پارامتر برای مخلوط خرده لاستیک های دانه ای در شرایط CASو CRS به ترتیب حدود ۵/۱ و ۵ درجه از ماسه تنها کمتر بوده است.

کلیدواژه ها:

خاک ماسه ای ، مصالح خاکریزهای راه ، چیپس های لاستیکی ، مسیرهای تنش ، آزمایش سه محوری