ارتباط شاخصهای شیمیایی قیر با عملکرد خستگی و ترمیم مخلوط آسفالتی بازیافتی با استفاده از روغن ضایعاتی و پلیمر

مخلوطهای آسفالتی بازیافتی بعلت پیرشدگی از اجزای مولکولی سنگین بیشتری تشکیل یافته که قابلیت تحرک مولکولی و ترمیم آسفالت را کاهش میدهد. استفاده از مواد جوانساز که دارای اجزای مولکولی سبک بوده ، می تواند در بهبود خصوصیات خستگی و ترمیم شوندگی ، و همچنین استفاده از پلیمر جهت جلوگیری از پدیده شیار شدگی مخلوطهای آسفالتی در دمای بالا می تواند موثر باشد در این پژوهش رفتار خستگی و ترمیم مخلوط آسفالتی بازیافتی با استفاده از روغن ضایعاتی و پلیمر استایرن بوتادین استایرن مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت بررسی آنالیز شیمیایی از روش کروماتوگرافی و برای انجام رفتار خستگی و ترمیم مخلوط آسفالتی از آز تیر خمش چهار نقطه ای (۴PBBT) استفاده شد. نتایج آزمایشات خستگی نشانداد که روغن و ترکیب روغن و پلیمر بترتیب باعث افزایش ۶ و ۵/۳ برابری عمر خستگی مخلوط بازیافتی شده است. آنالیز همبستگی بین اجزای شیمیایی و عمر خستگی و ترمیم مخلوط های آسفالتی نشان میدهد که بین میزان ترمیم شوندگی و مقادیر شاخص های شیمیایی قیر ارتباط معناداری وجود دارد. در این خصوص میزان همبستگی پارامترهای شیمیایی شامل شاخص کلوئیدی Ic ، مجموع مولکولهای سنگین قیر یعنی آسفالتین باضافه رزین ، و همچنین نسبت اجزای سبک یعنی نسبت اشباع کننده به آروماتیک و همچنین مقدار ترمیم شوندگی در سطح کرنش ۴۰۰ میکرو استرین بترتیب برابر ۹۶۷/۰ ، ۹۴۳/۰ ، و ۹۷۹/۰ بوده است. نتایج حاصله بیانگر این بوده است که هرچه مقدار اجزای سنگین قیر شامل آسفالتین و رزین در ترکیب مخلوط آسفالتی بیشتر شود وزن مولکولی آسفالت افزایش یافته و توانایی ترمیم شوندگی کاهش می یابد . افزودن موادی که دارای اجزای سبک ( آروماتیک ) بیشتری میباشند بخصوص روغن در افزایش ترمیم شوندگی آسفالت بسیار مهم میباشد. همچنین نتایج ارزیابی شیمیایی نشان داد که بین عمر خستگی مخلوطهای آسفالتی و شاخص کلوئیدی هیچ ارتباط معنی داری وجود نداشته است.

کلیدواژه ها:

Fatigue life ، . SBS ، Waste Cooking Oil ، SARA