نقش واسطه ای خوش بینی تحصیلی در رابطه بین ذهن آگاهی و رفتار غیرمولد تحصیلی

هدف از این پژوهش بررسی نقش واسطه ای خوش بینی تحصیلی در رابطە بین ذهن اگاهی و رفتار غیرمولد تحصیلی بود. روش پژوهش از نوع همبستگی بود و نمونه شامل ۳۰۳ دانش اموز (۱۴۳ پسر و ۱۶۰ دختر) دورە دوم متوسطە شهرستان مرودشت بودند که به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. به منظور بررسی متغیرهای پژوهش شرکت کنندگان مقیاس ذهن اگاهی (دروتمن، گالوب، اوگانسیان و رید، ۲۰۱۸)، پرسشنامە خوش بینی تحصیلی (اسچنن موران، بانکل، میشل و میور، ۲۰۱۳) و مقیاس رفتار غیرمولد تحصیلی (ریمکوس، ۲۰۱۲) را تکمیل کردند. داده ها به روش مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته ها نشان دادند که اثر مستقیم ذهن اگاهی بر رفتار غیرمولد تحصیلی معنادار نیست؛ اما اثر مستقیم ذهن اگاهی بر خوش بینی تحصیلی و اثر مستقیم خوش بینی تحصیلی بر رفتار غیرمولد تحصیلی معنادار و همچنین، اثر ذهن اگاهی بر رفتار غیرمولد تحصیلی با واسطه گری خوش بینی تحصیلی معنادار است. به طور کلی یافته های این پژوهش نقش ذهن اگاهی و خوش بینی تحصیلی را در تبیین رفتار غیرمولد تحصیلی نشان می دهد و بر اساس یافته های ان می توان نتیجه گرفت که لازمە کاهش رفتار غیرمولد تحصیلی دانش اموزان توجه به ذهن اگاهی و خوش بینی تحصیلی انهاست.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی