اثربخشی والدگری ذهن آگاهانه مادران بر نظم جویی هیجانی، دلبستگی ایمن کودک-والد و پرخاشگری کودکان پیش دبستانی

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی اموزش والدگری ذهن اگاهانه مادران بر نظم جویی هیجانی، دلبستگی ایمن کودک-والد و پرخاشگری کودکان پیش دبستانی انجام شد. روش پژوهش شبه تجربی با طرح پیش ازمون، پس ازمون و پیگیری با گروه گواه و جامعە اماری شامل مادران دارای کودک پیش دبستانی در شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۳۹۸ بود. ۵۰ نفر با نمونه برداری مرحله ای در دو گروه ازمایش و گواه به صورت تصادفی جایگزین شدند و به مقیاس پرخاشگری کودکان پیش دبستانی (واحدی، فتحی اذر، حسینی نسب و مقدم، ۲۰۰۸)، فهرست نظم جویی هیجانی کودکان (شیلدس و سیکتی، ۱۹۹۷) و پرسشنامە روابط میانی دلبستگی (کاپنبرگ و هالپرن، ۲۰۰۶) در سه مرحلە پیش ازمون، پس ازمون و پیگیری پاسخ دادند. سپس گروه ازمایش طی ۸ جلسە ۹۰ دقیقه ای پروتکل اموزشی والدگری ذهن اگاهانه (بوگلز و رستیفو، ۲۰۱۴) را دریافت کردند. نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد اموزش والدگری ذهن اگاهانه به مادران باعث افزایش نظم جویی هیجانی و دلبستگی ایمن و کاهش بی ثباتی نظم جویی هیجانی و پرخاشگری فرزندانشان شد اما در مرحلە پیگیری (۵ ماه بعد از مداخله) تفاوت معناداری بین متغیرهای دو گروه مشاهده نشد که این یافته می تواند بر برگزاری مجدد این دوره ها در فواصل زمانی کوتاه برای والدین صحه بگذارد. یافته های این پژوهش ضرورت کاربرد برنامه های اموزش والدگری ذهن اگاهانه به مادران را به منظور بهبود روابط دلبستگی والد-کودک، نظم جویی هیجانی و کاهش پرخاشگری کودکان پیش دبستانی خاطر نشان می سازد.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری