اثربخشی درمان روان نمایشگری بر نظم جویی هیجانی و پرخاشگری نوجوانان

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان روان نمایشگری بر بهبود نظم جویی هیجانی و کاهش پرخاشگری نوجوانان پسر انجام شد. روش پژوهش شبه تجربی با گروه ازمایش و گواه همراه با پیش ازمون-پس ازمون و پیگیری و جامعە پژوهش دانش اموزان پسر دورە متوسطه دوم سال تحصیلی ۹۶-۹۵ بود. ۲۵ ازمودنی با استفادە از پرسشنامە پرخاشگری و مصاحبە بالینی غربال و انتخاب شدند و ۱۳ نفر در گروه ازمایش و ۱۲ نفر در گروه گواه قرار گرفتند. گروه ازمایش به مدت ۱۰ جلسه درمان روان نمایشگری را دریافت کرد و مرحلە پیگیری نیز به فاصلە یک ماه پس از مداخلە درمانی انجام شد. ازمودنی ها قبل از شروع، پس از اتمام مداخله و در مرحلە پیگیری، به پرسشنامە پرخاشگری (باس و پری، ۱۹۹۲) و مقیاس دشواری در نظم جویی هیجانی (گرتز و رومر، ۲۰۰۴) پاسخ دادند. نتایج تحلیل واریانس مکرر نشان داد که درمان روان نمایشگری بر بهبود نظم جویی هیجانی و کاهش پرخاشگری نوجوانان تاثیر معنادار دارد و این اثر در مرحلە پیگیری نیز ثابت باقی مانده است. بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که از درمان روان نمایشگری با استفادە از فنونی مانند مواجهه سازی، ابراز احساسات، پالایش هیجانی و ایفای نقش به عنوان یک روش کارامد جهت بهبود نظم جویی هیجانی و کاهش خشم و پرخاشگری نوجوانان بهره برد.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری