پیش بینی اعتیاد به اینترنت براساس تاب آوری و خودگویی انگیزشی در نوجوانان

استفاده بیش از حد و نادرست از اینترنت و فناوری های مرتبط با آن توسط نوجوانان، یکی از مشکلات رایج و با اهمیت جامعه ما محسوب می شود. اعتیاد به اینترنت در نوجوانان، پیامدهای منفی و مخربی برای آنان و جامعه به دنبال دارد. لذا، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اعتیاد به اینترنت بر اساس تاب آوری و خودگویی انگیزشی در نوجوانان انجام گرفت. این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر بهاباد در سال ۱۳۹۸ بود که ۱۰۰ نفر از آنان، به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه اعتیاد به اینترنت (یانگ، ۲۰۰۹)، پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه خودگویی انگیزشی (برین تاپت و همکاران، ۲۰۰۹) بود. تجزیه و تحلیل داده ها، با استفاده از نرم افزار آماری ۲۱- SPSS و روشهای آماری ماتریس همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره انجام شد. یافته ها نشان داد که بین تاب آوری و خودگویی انگیزشی، با اعتیاد به اینترنت در نوجوانان رابطه منفی و معنی داری، وجود داشت. همچنین، بین تاب آوری و خودگویی انگیزشی رابطه مثبت و معنی داری وجود داشت. علاوه بر این، ۱۴ درصد از واریانس آمادگی اعتیاد به اینترنت به واسطه تاب آوری با بتای (۲۹۴/۰) و خودگویی انگیزشی با بتای (۱۸۱/۰) تبیین و پیش بینی می شود. بنابراین، با توجه به اینکه اعتیاد به اینترنت در نوجوانان می تواند تاثیرات نامطلوب جسمانی و روانشناختی به همراه داشته باشد، توجه به نقش تاب آوری و خودگویی انگیزشی در پیشگیری از بروز مشکلات احتمالی، از اهمیت به سزایی برخوردار است.