افعال کم کاربرد در گویش لایزنگانی

لای زنگان یکی از روستاهای استان فارس است که در ۵۴ کیلومتری شرق داراب قراردارد. زبان مردم این روستا را گویش لری می دانند. به علل مختلف از جمله دوری از مرکز و قرار نگرفتن درمسیر راه های پررفت و آمد بزرگ، زبان مردم این منطقه کمتر در معرض تحول قرار گرفته است. تحقیق درباره چند و چون زبان مردمان این منطقه از حوصله یک مقاله بلکه از یک کتاب نیزفراتر است؛ به همین سبب این مقاله تنها به فعل های ساده وپیشوندی کم کاربرد این روستا اختصاص یافته است. فعل هایی که بیشتر آن ها برای نسل جدید این روستا کم کم ناآشنا شده و پای درآستانه فراموشی نهاده است و همچون سایرگونه های این زبان درآینده نزدیک از آن ها کمتر نشانی خواهیم یافت. نتایج این پژوهش نشان می دهد که بسامد فعل های پیشوندی کم کاربرد در این روستا بسیار گسترده است و این خود پیوند استوارتر گویش لای زنگانی را با زبان پهلوی و زبان فارسی باستان ثابت می کند. از دیگر نشانه های پیوند و کهنگی این گویش، کاربرد صامت "ذال" به جای "دال" است.

کلیدواژه ها:

لایزنگان