آشنایی با ویژگیهای آوایی و دستوری زبان گونه های فیروزآباد

مجموعه گونه های زبانی متداول در منطقه فیروزآباد را می توان ترکیبی از گویش ها و لهجه ها دانست. در این مقاله، سه گونه زبانی متعلق به گروه گویش های کوهمره ای، گروه گویش های لری و گویش قشقایی و گونه ای زبانی متعلق به لهجه فارسی محلی از نظر ساخت آوایی و دستوری معرفی و تبیین شده اند. در این زبان گونه ها واکه های کشیده ای وجود دارد که جایگاه تولیدشان، جایگاه تولید واکه های کوتاه با کشیدگی بیشتر است. گویش های کوهمره ای و از جمله دو گویش دادنجانی و بایگانی در گذشته فعل های متعدی دارای ساخت کنایی (ارگتیو) هستند و در این مورد با دیگر زبان گونه های فیروزآباد متفاوت اند. نشانه معرفه در گویش های دادنجانی، بایگانی، لردارنگانی و دهرمی u/ow ، در حیاتی eku/aku و در دژگاهی â/aku است. در قشقایی پسوند معرفه وجود ندارد. در گویش های مطالعه شده، صفت شبیه به فارسی است، جز در صفت عالی که به گونه ای دیگر ادا می شود

کلیدواژه ها:

فیروزآباد