بررسی تاثیر طرحواره درمانی بافتاری بر خودمهارگری:مورد مطالعه بیماران زن دیابتی نوع دو

زمینه و هدف: پژوهش حاضر بررسی تاثیر طرحواره درمانی بافتاری بر خودمهارگری است. روش این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه بیماران زن دیابتی مراجعه کننده به آزمایشگاه طبی جهاد دانشگاهی شهر مشهد در سه ماهه اول سال ۱۴۰۲ مراجعه نموده اند، تشکیل دادند.روش: افراد نمونه با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس بصورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل(۱۵ نفر برای هر گروه) قرار داده شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه خودمهارگری تانجی وهمکاران(۲۰۰۸) استفاده شده و گروه آزمایش طی ۷ جلسه ۹۰ دقیقه ای در معرض آموزش طرحواره درمانی بافتاری براساس پروتکل درمانی رودیگر،استیونز،بروکمن(۲۰۱۸) به صورت گروهی قرارگرفتند و گروه کنترل، مداخله ای دریافت نکردند. به منظور تحلیل داده های بدست آمده از تحلیل کواریانس استفاده شده.یافته ها: تحلیل کواریانس تک متغیره روی میانگین نمره های خودمهارگری پس آزمون گروه های آزمایشی و گواه نشان داد اثر پیش آزمون معنادار می باشد، یعنی اجرای پیش آزمون بر نمرات پس آزمون تاثیرگذار بوده است(F=۹/۲۸.P=۰/۰۱) آماره های توصیفی خودمهارگری دوگروه پس از تعدیل پیش آزمون نشان داد که میانگین تعدیل شده خودمهارگری گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه بیشتر است. نتیجه گیری: آموزش طرحواره درمانی بافتاری بر خودمهارگری زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ ، تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، بافتاری ، خودمهارگری ، زنان دیابتی نوع ۲