بررسی سلطه عشق در منظوم ه خسرو و شیرین از دیدگاهجامعه شناسی پییر بوردیو

در میان آثار ادبی که بر پایه عشق پدید آمده اند و از عشق سخن می گویند، خسرو و شیرین نظامی یکی از دلنشین ترین و بی نظیرترین منظومه ها به شمار می رود. در این منظومه عاشقانه، رابطه عاشقانه همراه با سلطه، مطرح است. در این پژوهش که به روش توصیفی و تحلیلی انجام گرفته است، تلاش شده تا به مفهوم عشق و سلطه مذکر از دیدگاه جامعه شناسی پی یر بوردیو، جامعهشناس فرانسوی، پرداخته شود. با بررسی دقیق تر این منظومه، مشخص می گردد که در این داستان عاشقانه، خسرو، شیرین، فرهاد، مریم و شیرویه در میدان عشق حضور دارند. خسرو در این میان تلاش می کند تا سلطه مردانه خود را بگستراند و فرهاد را از سر راه بردارد؛ اما در رابطه عاشقانه خود با مریم، دختر قیصر روم، به دلیل سلطه فرهنگ و مذهب مریم، نمی تواند موفق به این کار شود. بعد از مرگ خسرو، شیرویه نیز، درصدد گسترش سلطه مذکر در عشق خود به نامادری اش، شیرین، است که عاقبت به خودکشی شیرین منتهی می شود. نتیجه پژوهش، حاکی از این است که، عشق و مفهوم سلطه در این منظومه عاشقانه، به خوبی قابل انطباق بر مفاهیم جامعه شناختی سلطه مذکر (سلطه گر و سلطه پذیر) پی یر بوردیو است.

کلیدواژه ها:

عشق ، سلطه شناسی ، پی یر بوردیو ، نظامی ، خسرو و شیرین.