توصیف وضعیت کفایت حرکتی در کودکان ۳ تا ۱۰ سال دارای رشد طبیعی

کودکان دارای کفایت حرکتی بالا در مهارتهای بنیادی ، احتمالا در فعالیتهای بدنی مرتبط با تندرستی بیشتر مشارکت دارند. هدف از این پژوهش توصیف وضعیت کفایت حرکتی در کودکان ۳ تا ۱۰ سال دارای رشد طبیعی بود. روش پژوهش توصیفی بود. شرکت کنندگان کودکان سه سال و یک ماه تا ۱۰ سال و ۱۱ ماه بودند که به صورت نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند . ابزار اندازه گیری TGMD-۳ بود . از آزمونهای آماری Multivariate analyses و Tukey post-hoc و Mann-Whitney U و Chi- square برای تحلیل داده ها استفاده شد. بر اساس یافته ها پسران در مهارتهای جابجایی دویدن، پرش افقی و سر خوردن و دختران در یورتمه و سکسکه کفایت حرکتی بالاتری داشتند. در تمام مهارتهای توپی پسران به طور معنی داری دارای کفایت حرکتی بالاتری از دختران بودند. همچنین کفایت حرکتی در هر دو خرده آزمون با افزایش سن ، بهبود یافت . شیوع کفایت حرکتی پایین در مهارت سکسکه ، فورهند و پرتاب از بالای دست و شیوع کفایت حرکتی بالا در مهارتهای دویدن، لی لی ، سر خوردن، دریبل و دریافت مشاهده شد. دختران در مقایسه با پسران همسن کفایت حرکتی پایین تری در همه ی مهارتهای توپی و برخی از مهارتهای جابجایی داشتند و این امر نشان دهنده ی این است که آنها در خطر تاخیر در رشد حرکتی قرار دارند. بنابراین پیشنهاد می شود که برنامه های ویژه و مداخلات لازم برای مشارکت در فعالیت های بدنی آنان فراهم شود تا کفایت حرکتی آنها ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

رشد حرکتی بهنجار ، مهارتهای حرکتی درشت ، کفایت حرکتی ، جنسیت ، تفاوتهای سنی .