تعیین سهم سبک های دلبستگی و فراشناخت ها در پیش بینی افسردگی دانشجویان ترم اول شهر تهران

هدف از پژوهش حاضر تعیین سهم سبک های دلبستگی و فراشناخت ها در پیش بینی افسردگی دانشجویان ترم اول شهر تهران می باشد. این پژوهش در قالب یک طرح توصیفی از نوع همبستگی است. بدین منظور از کلیه دانشجویان ترم اول شهر تهران، در سال جاری مشغول به تحصیل بودند، تعداد ۳۵۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسش نامه های سبک های دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰)، فراشناخت ها ولز و کارترایت هاتون (۱۹۹۷)، افسردگی بک ۲ (۱۹۶۱) جمع آوری شد. با استفاده از نرم افزار spss۲۶ و همچنین روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون تجزیه و تحلیل داده ها صورت گرفت. با توجه به نتایج به دست آمده بین سبک های دلبستگی و فراشناخت ها با افسردگی دانشجویان رابطه معناداری وجود داشت و در سبک دلبستگی ایمن، اجتنابی، دوسوگرا و نمره کل فراشناخت معنا دارند. به عبارت دیگر می توان بیان کرد که سبک دلبستگی ایمن، اجتنابی، دوسوگرا و نمره کل فراشناخت قادر به پیش بینی افسردگی دانشجویان می باشد.همچنین با توجه به معنادار نبودن مولفه ها کنترل ناپذیری وخطر و اطمینان شناختی، این دو بعد اثر معناداری در معادله رگرسیونی ندارند؛ اما سطح معناداری مولفه های سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی، دوسوگرا، باورهای مثبت درباره نگرانی، نیاز به کنترل افکار و خودآگاهی شناختی کمتر از ۰/۰۵ است و معنادارند. به عبارت دیگر می توان بیان کرد که سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی، دوسوگرا و مولفه های فراشناخت شامل باورهای مثبت درباره نگرانی، نیاز به کنترل افکار و خودآگاهی قادر به پیش بینی افسردگی افراد می باشد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، فراشناخت ها ، افسردگی ، دانشجویان ترم اول