بررسی رابطه اصلاح ساختار دولت و حکمرانی مطلوب و روشهای اجرایی با فساد اداری

در تعریف ساده ای از تحول می گویند، تحول عبارت از تغییراتی است که و به آرامی در بستر زمانی روی می دهد و ماهیت یک پدیده را تدریجا دگرگون می سازد. منظور از ارائه تعریف فوق در اینجا آن است که ادارات دولتی نیز مانند هرپدیده اجتماعی دیگر بر اثر افزایش جمعیت، تقسیم کار، کثرت سلائق و پیچیدگی و دگرگونی های روابط اجتماعی و به تبع آن پیدایش نیازها و اقتضائات جدید، به ناچار متحول گردیده و کارکرد و تکالیف جدیدی را پذیرا شده اند (رحمانی نژاد، "بررسی موانع تحقق تحول اداری"، کیهان ۱۳۸۸). تعاریف متعددی از اصلاح اداری وجود دارد و به جهت اینکه در طی زمان، فعالیت ها و اقدامات متعددی تحت پوشش این واژه قرار گرفته اند. این موضوع تا حدودی طبیعی است. اصلاحات اداری را می توان به مفهوم تلاش های منظم و ویژه برای ایجاد تغییرات اساسی در سیستم های اداره امور عمومی از طریق اصلاحات در کل نظام اداری یا حداقل از طریق اقداماتی در بهبود یک یا چند عنصر اصلی آن از قبیل ساختار و ترکیب اصلی نظام اداری، نحوه استخدام و تامین نیروی انسانی و مراتب و مراحل اجرای امور اداری تبیین و تعبیر کرد (مرتضوی، ۱۳۹۹، :۱۴۱) اصلاح اداری ابزاری در جهت تبدیل نظام اداری به ابزاری اثربخش برای تغییر اجتماعی، تامین مساوات سیاسی، عدالت اجتماعی و رشد اقتصادی است. برخی از نویسندگان دیگر اصلاح اداری را تغییر اقدامات بوروکراتیک موجود و رفتارها و ساختارهای اداری تلقی می کنند. با وجود اختلافاتی که در تعاریف وجود دارد ولی عناصر مشترک زیادی نیز بین آنها مشاهده می شود. اول اینکه اصلاح اداری تغییری عمده و برنامه ریزی شده برای تغییر بوروکراسی های دولتی است. دوم اصلاح اداری مترادف با نوآوری است. سوم، بهبود در کارایی و اثربخشی خدمات عمومی از پیامدهای مورد انتظار در فرایند اصلاح هستند. و چهارم اینکه ضرورت اصلاح، به دلیل نیاز به همگامی با بی ثباتی و تغییرات سریعی که در محیط سازمانی رخ می دهد، توجیه پذیر است.