تاثیر مداخله همزمان تمرین هوازی و مکمل دهی بربرین بر بیان ژن AMPK و GLUT۴ در عضله چهارسر ران موش های صحرایی نر دیابتی
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 212
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_OEPPA-16-4_010
تاریخ نمایه سازی: 16 مرداد 1403
چکیده مقاله:
مقدمه: دیابت یک بیماری متابولیکی است که با افزایش قندخون و اختلال در هموستاز انرژی در بدن همراه است. بطور کلی، فعالیت بدنی و مکمل های گیاهی حاوی آنتی اکسیدان ها و عوامل ضدالتهابی، از طریق واسطه های بیوشیمیایی نقش بارزی در کنترل و تنظیم هموستاز انرژی در بدن از طریق واسطه های متابولیکی ایفا می کنند. GLUT۴ به عنوان ناقل گلوکز و AMPK به عنوان یک مسیر بیولوژیک غیروابسته به انسولین، از جمله این واسطه ها می باشد. هدف این مطالعه، بررسی مداخله ی همزمان تمرین هوازی و مکمل دهی بربرین بر بیان ژن GLUT۴ و AMPK در عضله چهارسرران موش های صحرایی نر دیابتی بود.روش پژوهش: در این تحقیق تجربی، ۳۵ سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار (سن ۸ هفته، وزن ۳۲/۱۰±۱۵/۲۴۲ گرم) از انستیتوپاستور ایران خریداری و به خانه حیوانات واقع در پردیس بین الملل دانشگاه علوم پزشکی یزد منتقل گردید. موش های صحرایی به صورت تصادفی در پنج گروه هفت تایی، ۱.کنترل سالم، ۲.کنترل دیابتی، ۳.دیابت + بربرین، ۴.دیابت + تمرین هوازی، ۵.دیابت + تمرین هوازی + بربرین قرار گرفتند. القای دیابت با تزریق تک مرحله ای و داخل صفاقیSTZ (mg/kg۶۰) صورت پذیرفت. قندخون بالاتر از ۳۰۰ میلی گرم بر دسی لیتر به معنای القای موفقیت آمیز دیابت بود. گروه های تمرین، به مدت شش هفته و با تواتر پنج روز در هفته، با افزایش تدریجی سرعت و زمان بر روی نوارگردان برطبق پروتکل فعالیت کردند. مکمل دهی بربرین با دوز ۵۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت گاواژ در تمامی روزها و یکساعت قبل از تمرین انجام گرفت. ۴۸ ساعت بعد از آخرین جلسه ی تمرین، موش های صحرایی توسط تزریق داخل صفاقی داروی کتامین (۷۵ میلی گرم/کیلوگرم وزن بدن) و زایلازین (۱۰ میلی گرم/کیلوگرم وزن بدن) به صورت عمیق بیهوش شده و سپس نمونه برداری از بافت عضله چهارسرران انجام گرفت. جهت بررسی تغییرات بیان نسبی ژن GLUT۴ و AMPK از تکنیک RT-PCR استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS توسط آزمون تحلیل واریانس یکراهه و تست تعقیبی توکی در سطح معناداری (۰۵/۰P<) بررسی شدند.یافته ها: بیان ژن AMPK و GLUT۴ در عضله چهارسر ران گروه کنترل دیابتی نسبت به گروه کنترل سالم کاهش معنی داری داشت (۰۰۰۱/۰P=). همچنین نتایج نشان داد، محتوای بیان ژن AMPK و GLUT۴ در گروه های (دیابت + تمرین هوازی) و (دیابت + تمرین هوازی + بربرین) نسبت به گروه کنترل دیابتی افزایش معنی دار داشته است (۰۰۰۱/۰p=). این افزایش بیان ژن، در گروه (دیابت + تمرین هوازی+بربرین) نسبت به گروه (دیابت + تمرین هوازی) بیشتر بود. همچنین میزان بیان ژن AMPK و GLUT۴ در گروه (دیابت + تمرین هوازی+بربرین) نسبت به گروه (دیابت + بربرین)، افزایش معنی داری داشت (۰۰۵/۰P<). در گروه (دیابت + بربرین) نسبت به گروه کنترل دیابتی، علی رغم افزایش بیان ژن این دو متغیر، به لحاظ آماری معنی دار نبود (۰۵/۰P>).نتیجه گیری: مداخله ی همزمان تمرین هوازی و مکمل دهی بربرین دارای اثرات هم افزایی مثبت بر بیان ژن AMPK و GLUT۴ در عضله چهارسرران موش های صحرایی دیابتی نوع ۱ می باشد و ممکن است باعث بهبود هموستاز انرژی در بدن شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محبوبه زعفرانی آرانی
گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
جواد رمضانی
گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
سعید نقیبی
گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
