اثرات افزودن سطوح مختلف کورکومین به رقیق کننده بر کیفیت اسپرم اپیدیدمی قوچ نژاد شال طی نگهداری در دمای ۵ درجه سانتی گراد

مطالعه حاضر به منظور استفاده از سطوح مختلف کورکومین در رقیق کننده اسپرم اپیدیدمی قوچ نژاد شال طی نگهداری در دمای پنج درجه سانتی گراد در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار در شش تکرار بررسی شد. نمونه های اسپرم از بافت بیضه استخراج و در رقیق کننده بر پایه تریس- زرده تخم مرغ استفاده شد. غلظت های مختلف کورکومین شامل صفر، ۱۰، ۲۵ و ۵۰  میکرومولار به رقیق کننده اضافه شدند. نمونه ها به صورت تدریجی در دمای پنج درجه سانتی گراد سرد شده و پس از تثبیت در این دما، در زمان های شش، ۱۲، ۲۴ و ۴۸ ساعت، فراسنجه های جنبایی کل، جنبایی پیش رونده، زنده مانی، یکپارچگی غشایی و درصد ناهنجاری های اسپرم ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که استفاده از ۲۵ میکرومولار کورکومین موجب بهبود فراسنجه های جنبایی کل، جنبایی پیش رونده، زنده مانی و یکپارچگی غشا فقط در زمان های شش و ۱۲ شد ولی در زمان های ۲۴ و ۴۸ ساعت نسبت به سایر گروه های تیماری تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. در مورد ناهنجاری های اسپرم، تفاوت معنی داری زمان های طولانی ذخیره سازی اسپرم قوچ توصیه می شود. بین تیمارها در تمامی زمان های موردبررسی مشاهده نگردید. نتایج این مطالعه بیانگر این است که استفاده از غلظت ۲۵ میکرومولار کورکومین تا حدودی می تواند در زمان های اولیه ذخیره سازی منجر به بهبود کیفیت اسپرم اپیدیدیمی قوچ شود، اما در زمان های طولانی تر اثرگذاری خود را از دست می دهد. از این رو، استفاده از روش های نانوفناوری جهت ارتقای اثرگذاری کورکومین به ویژه در زمان های طولانی ذخیره سازی اسپرم قوچ توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آنتی اکسیدان ، اسپرم ، سردسازی ، قوچ ، کورکومین