تاثیرات گردشگری در فضاهای پیراشهری شهر صحنه

روستاهای پیراشهری با توجه به ساختار و کارکرد متفاوت با دیگر روستاها، از نمونه روستاهایی محسوب می شوند که می توان تاثیرات گردشگری را در آنها بخوبی مطالعه نمود. در این پژوهش سعی شده که تاثیرات این رویکرد در روستاهای گردشگری در پیرامون شهر صحنه در استان کرمانشاه بررسی و تفاوت ها مشخص گردد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر گردآوری داده ها از طریق روش میدانی است. در این پژوهش روستاهای پیراشهری صحنه شامل سه روستای درکه، بیدسرخ و گروس علیا مورد مطالعه قرار گرفته اند. جامعه آماری پژوهش برابر با ۱۷۴۹ نفر بوده است. بر اساس فرمول کوکران، نمونه آماری در سطح ساکنان روستایی به تعداد ۳۱۵ نفر محاسبه شد. روایی پرسش نامه از طریق ۱۰ نفر از محققان و پایایی آن نیز با تکمیل ۳۰ پرسش نامه و با آلفای کرونباخ بیشتر از ۷۰/۰ تایید شد. نتیجه نشان داد که اثرات گردشگری در مناطق پیراشهری از لحاظ اقتصادی، اجتماعی و کالبدی در سطح کمتر از ۰۵/۰ معنادار است. بیشترین تاثیرگذاری گردشگری مربوط به اثرات کالبدی و اجتماعی به ترتیب با مقدار ۶۶۸/۳ و ۶۱۴/۳ بوده است. آزمون کروسکال والیس نیز از وجود تفاوت در زمینه تاثیرات گردشگری در مناطق پیراشهری (درکه، گروس علیا و بیدسرخ) اشاره دارد. نتیجه آزمون فریدمن در زمینه اولویت بندی اثرات توسعه گردشگری نشان داد که شاخص افزایش کارهای جمعی و مشارکتی با میانگین رتبه ای ۶۷/۲۹ ، بیشترین تفاوت را داشته است. در مجموع گردشگری، می تواند به عنوان یک رویکرد توسعه ای، تغییرات قابل توجه ای در فضاهای پیراشهری ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، مناطق پیراشهری ، روستای هدف گردشگری ، شهر صحنه