بررسی ویژگی های روانسنجی مقیاس اعتیاد به شبکه اجتماعی

مقدمهبا گسترش شبکه های اجتماعی، اعتیاد به این شبکه ها در میان کاربران نوجوان افزایش یافته است. هدف پژوهش حاضر انطباق یابی و تعیین ویژگی های روانسنجی مقیاس اعتیاد به شبکه های اجتماعی‎ (SNA) ‎ در میان نوجوانان دبیرستانی می باشد. روش کار جامعه آماری پژوهش مشتمل بر تمامی دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر تربت حیدریه در سال ۱۴۰۲_۱۴۰۱ می باشد که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، ۳۹۹ نفر از این جامعه انتخاب و به پرسشنامه اعتیاد به شبکه های اجتماعی، اعتیاد به گوشی هوشمند و رضایت از زندگی پاسخ دادند. برای تعیین روایی سازه ای از روش تحلیل عاملی تاییدی مرتبه دوم و به منظور بررسی همسانی درونی از روایی همگرا و واگرا و ضرایب آلفای کرونباخ استفاده شد.نتایج تحلیل عاملی تاییدی مرتبه دوم، اعتبار درونی شبکه های اجتماعی را برای اندازه گیری برجستگی، تغییر خلق و خو، تحمل، ترک کردن، تعارض و عود به صورت تجربی پشتیبانی کرد. در بررسی روایی همگرا و واگرا، به طور کلی همبستگی مقیاس اعتیاد به شبکه های اجتماعی و ابعاد آن با اعتیاد به گوشی هوشمند مثبت و معنادار (۰۱/۰P< ‎ و۸۳/۰ r=‎) و با رضایت از زندگی منفی و معنادار(۰۱/۰P< ‎ و ۳۴/۰- r=‎) بود. علاوه بر این ضرایب همسانی درونی زیر مقیاس های پرسشنامه اعتیاد به شبکه های اجتماعی بین ۷۳/۰ تا ۹۷/۰ به دست آمد. نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر علاوه بر حمایت از نظریه گریفیث نشان داد که پرسشنامه‎ ‎اعتیاد به شبکه های اجتماعی‎ ‎ویژگی های روان سنجی مناسبی دارد و برای اندازه گیری اعتیاد به شبکه های اجتماعی دانش آموزان ایرانی ابزار مناسبی است.

کلیدواژه ها:

"اعتیاد به شبکه های اجتماعی" ، "روانسنجی" ، "مقیاس" ، "دانش آموزان"