بررسی تاثیر بایاس فاز بر روی شبکه ی تداخل نما و ارتباط آن با مقادیر پوشش گیاهی متفاوت

فرونشست زمین ، پدیده ای است که ناشی از تاثیر عوامل طبیعی و فعالیت های انسانی ، منجر به نشست تدریجی مواد سطح زمین می شود. تحقیقات اخیر نشان می دهند که استفاده از اینترفروگرامهای کوتاه مدت و مالتی لوک کردن پیکسل ها در الگوریتم SBAS ممکن است یک فاز مزاحم در اندازهگیری جابجایی ایجاد کند. برای ارزیابی این اثر، نیاز به یک نقشه ی جابجایی مرجع بدون مقدار بایاس وجود دارد. به این منظور، دو نقشه ی جابجایی با استفاده از دو الگوریتم SBAS (با تعداد اتصال کامل ) و PS تولیدشده است . نقشه ی حاصل از الگوریتم PS، به دلیل مالتی لوک نکردن پیکسل ها در شبکه ی تداخلنما، بدون بایاس فاز است . مقایسه ی دو نقشه نشان داد که شبکه ی با اتصال کامل در الگوریتم SBAS نیز بدون بایاس فاز می باشد و به عنوان مرجع در تحقیق مورداستفاده قرار گرفت . در انتها، با استفاده از اختلاف بین نقشه ی جابجایی با اتصال کامل ( بدون بایاس فاز) و نقشه های جابجایی ( اینترفروگرامهای ۶، ۱۲ و ۱۸ روزه)، یک نقشه ی بایاس تولید شده است . مقایسه ی بین نقشه ی بایاس و نقشه ی پوشش گیاهی نشان داد که با افزایش تراکم پوشش گیاهی ، مقدار بایاس فاز نیز افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

فرونشست ، بایاس فاز ، شبکه ی تداخلنما ، الگوریتم SBAS ، پنجره ی مالتی لوکینگ