تجارب زیسته فرزندان از روابط فرازناشویی والدین؛ یک مطالعه پدیدارشناسانه

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی تجارب زیسته فرزندان از روابط فرازناشویی والدین انجام شد. روش: روش پژوهش، کیفی با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری است. جامعه مورد مطالعه، کلیه فرزندان ۲۲-۱۸ سالی بودند که یکی از والدین شان سابقه رابطه فرازناشویی داشته است. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی، تا زمان اشباع داده ها، ۱۰ نفر از این فرزندان انتخاب شدند. از شرکت کنندگان مصاحبه نیمه­ساختاریافته به عمل آمد، سپس کلمه به کلمه پیاده سازی شده و به روش اسمیت و اسبورن (۲۰۱۵) تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: در این مطالعه ۶ مضمون اصلی: ۱) مواجهه فرزند با روابط فرازناشویی والدین؛ ۲) تعبیر فرزند از روابط فرازناشویی والدین ؛ ۳) تغییرات ایجاد شده برای فرزند در خانواده؛ ۴) آسیب های فردی وارد شده به فرزند؛ ۵) آسیب های بین فردی وارد شده به فرزند و ۶) رشد پس از ضربه روابط فرازناشویی والدین، استخراج شد. جوهره تجربه فرزندان "آرزوی ترمیم خانواده و بازگشت به شرایط پیش از وقوع رابطه فرازناشویی، در عین آگاهی به عدم امکان پذیری آن" بود. نتیجه گیری: مطابق یافته های پژوهش، به نظر می رسد زندگی فرزندان از چندین جنبه تحت تاثیر روابط فرازناشویی والدین قرار گرفته و لازم است  به تناسب شرایط شان برای این خانواده ها، سیستم های حمایتی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

خانواده ، رابطه فرازناشویی ، رابطه والد- فرزندی