بررسی تاثیر موادافزودنی ساکارزو کلسترول و روش های موثر بر دمای عبور فرمولاسیون نانولیپوزومی

کارایی مناسب و بهینه بودن سامانه های دارورسانی ازاهمیت بسیار بالایی برخوردار است، در نتیجه باید بهترین نوع حامل لیپوزومی را هم از لحاظ پارامترهای ساختاری و هم روش تولید مناسب و ترکیبات مورد استفاده انتخاب کنیم. در این پژوهش تاثیر مواد افزودنی کلسترول و سازکار در کنار دو نوع فسفولیید طبیعی و سنتز شده بررسی شده است مشاهده شد فرمولاسیون نانولیپوزومی متشکل از دو نوع فسولیپید سویا و فسفولیپید سنتز شده DPPG به دلیل بهینه نشدن دمای عبور فازی و تنش وارد شده توسط دستگاه هموژناسیون تحت فشار بالا و عوامل ذکر شده درهر تحلیل، ممکن است پدیده جداسازی فاز در نمونه خشک شده ایجاد شود، از این رو در فاز دوم فرمولاسیونی بر مبنای فسفولیپید سنتز شده با ترکیب درصد مولی DPPC =۸۳:CHOL =۱۵ :mPEG۲۰۰۰-DSPE =۲ و میزان ساکارز ۶ برابر مقدار کل لیپید به عنوان فرمولاسیون مناسب و پایدار به دست آمد که از نظر اندازه ذرات ۱۰۴nm پتانسیل زتای ۸/۰۴ mv ودمای عبور فازی در محدوده ۳۷⁰c جهت بارگذاری و رهاسازی عوامل فعال زیستی در دمای بدن در نظر گرفته می شود.

کلیدواژه ها:

نانولیپوزم ، کلسترول ، دمای عبور فازی ، پایداری