تحلیل مفهوم حاکمیت ملی و نظریه حقوق اساسی

مفهوم حاکمیت در عصر حاضر تغییر یافته است و اشاره بر حاکمیت مردم دارد تا حاکمیت هیئت حاکمه و تنها حاکمیت مردمیاست که در حقوق بین الملل محترم است. حاکمیت ملی در حقیقت به این مفهوم است که کشور را چگونه بسازیم و به دست مردمچگونه به آن شکل بدهیم و در سازماندهی و اداره کشور به دست مردم جامه عمل بپوشانیم. مطالعه و بررسی قانون اساسی هر کشور بنیانی برای شناسایی و تحلیل بسیاری از مفاهیم کلیدی جغرافیای سیاسی مانند «حاکمیت ملی» در آن است. با آن که قانون اساسی یک کشور به طور کلی موضوع اصلی حقوق اساسی آن را تشکیل می دهد، موضوع انحصاری آن نیست. حقوق اساسی تنظیمکننده رابطه حاکمیت (حکومت و مردم) است. باید درنظر داشت که حتی در کشورهایی که قانون اساسی نوشته آنها قواعد اصلیمربوط به ساختمان دولت و سازمان حکومت را پیش بینی نموده است باز هم بسیاری از قواعد مورد لزوم به وسیله قانون اساسیمشخص نگردیده و باید آنها را در قوانین عادی، آئین نامه ها، تصمیمات پارلمانی و حتی در رویه ها و عادات جستجو کرد. بدینطریق حقوق اساسی هر دونوع این قوانین را بررسی می کند و روند حاکمیت ملی و اداره کشور به دست مردم را تسریع می نماید.قانون اساسی جمهوری اسلامی، مردم برای تعیین نوع نظام سیاسی و تصمیم گیری در مسائل مهم اقتصادی و سیاسی از طریق همهپرسی، انتخابات، و نیز نظارت بر کارگزاران حکومتی به اعمال حاکمیت می پردازند. ازاین رو، می توان گفت قانون اساسی جمهوریاسلامی ایران به نسبت مفهوم جامع تری از حاکمیت ملی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

حاکمیت ملی ، حقوق اساسی ، قانون اساسی.