تبیین رابطه هوشمندی رقابتی بر اساس شایستگی فناوری اطلاعات با میانجی مهارت های مدیریت کوانتومی در مدیران دانشگاه

هدف پژوهش حاضر تبیین هوشمندی رقابتی بر اساس شایستگی فناوری اطلاعات با میانجی مهارت های مدیریت کوانتومی در مدیران دانشگاه بود. روش پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل تمامی روسا، معاونان و مدیران گروه های پردیس های شش گانه دانشگاه سمنان معادل ۲۱۱ بودند، که از این میان با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۱۳۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب، به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر ادبیات پژوهش، شامل ۲۰ سوال با مقیاس طیف لیکرت ۵ نقطه ای در چهار بخش؛ سوالات جمعیت شناختی، شایستگی فناوری اطلاعات (مهارت-های توسعه یافته عمومی، مهارت های توسعه یافته تخصصی)؛ مهارت های مدیریت کوانتومی (شناخت و تفکر کوانتومی، احساس و ادراک کوانتومی، اعتماد و عمل کوانتومی)، و هوشمندی رقابتی (هوش سازمانی، هوش اجتماعی، هوش رقبا) بود که روایی و پایایی آن به روش روایی محتوایی و همگرا و پایایی ترکیبی و درونی تایید شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری رویکرد واریانس محور تحلیل شدند. نتایج نشان داد؛ شایستگی فناوری اطلاعات بیشترین اثر مستقیم را بر مهارت های مدیریت کوانتومی دارد. اثر مستقیم شایستگی فناوری اطلاعات بر هوشمندی رقابتی بیشتر از اثر مستقیم مهارت های کوانتومی بر هوشمندی رقابتی بود. همچنین دستاورد پژوهش نشان داد، شایستگی فناوری اطلاعات با میانجی مهارت های مدیریت کوانتومی ۲۹/۰ از تغییرات هوشمندی رقابتی مدیران دانشگاه را برآورد می کند. دستاورد مطالعه حاضر ابزار علمی – فنی مناسبی را برای برنامه ریزی های راهبردی توسعه سرمایه انسانی رقابتی مدیران دانشگاه در اختیار سیاستگذاران و تصمیم گیرندگان نظام آموزش عالی قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

هوشمندی رقابتی ، شایستگی فناوری اطلاعات ، مهارت های مدیریت کوانتومی ، مدیران دانشگاه