بررسی رابطه میان مهارت های گفتگو و سبکهای ارتباطی در خانواده با بهبود تربیت فرزندان دانش آموز

نیاز به ارتباط از جمله نیازهای اساسی انسان است. در ارتباطات برخی از افراد بسیار موفق هستند و دیگران هم دوست دارند با آن ها ارتباط برقرار کنند. طبق مطالعات روانشناسی خانواده چنین افرادی به راحتی با دیگران ارتباط برقرار ی کنند و احساسات خود را به راحتی بیان می کنند و رفتارهای همراه با احترام دارند . نظر به اهمیت این موضوع؛ محقق در پژوهش فعلی به بررسی رابطه میان مهارت های گفتگو و سبکهای ارتباطی در خانواده با بهبود تربیت فرزندان دانش آموز پرداخت. این پژوهش از نظر هدف؛ کاربردی و از نظر شیوه انجام کار توصیفی – پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش حاضر عبارتست از کلیه والدین دانش آموزان شهرستان اشتهارد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بوده و تعداد آنها که بر اساس نمونه گیری تصادفی انتخاب شده بودند؛ ۴۰۲ نفر می باشد. یافته ها بیان داشت رابطه مثبت و معناداری میان مهارت های گفتگو در خانواده با بهبود تربیت فرزندان دانش آموز وجود داشته و رابطه مثبت و معناداری میان سبکهای ارتباطی در خانواده با بهبود تربیت فرزندان دانش آموز وجود دارد.

کلیدواژه ها:

والدین ، فرزندان ، مهارت های گفتگو ، سبکهای ارتباطی