تاثیر قصه گویی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان

استفاده از قصه به عنوان ابزار آموزش مفاهیم، از دیرباز تاکنون با زندگی انسان ها گره خورده است. چندصباحی است که در روان درمانی از قصه به عنوان ابزار تغییر استفاده می کنیم؛ زیرا قصه یکی از ابزارهای تربیتی مفید است که عاوه بر کمک به کاهش افسردگی، در درمان اختال هایی چون اضطراب، پرخاشگری و نافرمانی نیز مفید است. قصه ها راه حلهای شگفت انگیزی ارائه میدهند که شدنی و مثبت هستند و به رهایی کودکان از تعارضات درونی خود کمک میکنند. چارچوب قصه و تاثیراتی که بر کودکان دارد، از آن روشی منحصر به فرد و جذاب برای کمک به کودکان دارای مشکلات روانی رفتاری، همچون پرخاشگری، می سازد؛ چرا که کودکان از امر و نهی کردن خوششان نمیآید و حرفه ای غیرمستقیم را بیشتر می پذیرند. برای مثال، اگر به کودک بگوییم که پرخاشگری کار بدی است، شاید تاثیر مثبتی بر او نگذارد و این عمل را بیشتر انجام دهد ولی اگر همین پرخاشگری را به شکل قصه برایش مطرح کنیم، تاثیر بسیار بیشتری دارد؛ زیرا در ناخودآگاه او اثر میگذارد. قصه ها برای آموختن فضایل به کودکاناند و در آموختن فضایل به آنها نقش بسزایی دارند؛ زیرا در سطح خودآگاه ذهن کودک نمی مانند بلکه بر ناخودآگاه او تاثیر میگذارند. بنابراین، پیشنهاد می گردد که مربیان و والدین داستان های مناسب را به طور کامل بشناسند و از داستانهای متناسب با ویژگیهای سنی کودک و نیازهای او استفاده نمایند. در این راستا، باید با برگزاری دوره های آشنایی و آموزش و همچنین پخش بروشور دربارەه قصه درمانی و انتخاب قصه های مناسب، زمینه انتخاب درست قصه ها را برای مربیان و والدین فراهم آورد.